Silke Blei vormt samen met 6 andere meiden het APB Junior Women Development Team. Ze kunnen niet wachten op de echte start van het wielerseizoen met internationale wedstrijden. Foto: Daniël Velsen
Silke Blei vormt samen met 6 andere meiden het APB Junior Women Development Team. Ze kunnen niet wachten op de echte start van het wielerseizoen met internationale wedstrijden. Foto: Daniël Velsen (Foto: )

Alpe d'HuZes als grote inspiratiebron

  Sport

Silke Blei (16) heeft Marianne Vos als grote voorbeeld. Pas zes jaar geleden trok ze een fietspakje aan en beklom ze voor haar opa samen met haar vader twee keer de 'Nederlandse' berg in de Franse Alpen. Inmiddels maakt ze deel uit van een opleidingsploeg die is opgezet door Servais en Natascha Knaven.

door Jetty Duister

Hurwenen - Trainen heeft ze in de corona tijd gewoon in haar uppie gedaan in combinatie met het thuis studeren. "Ik zit op het Cambium College in Zaltbommel. Omdat ik in de sportklas zit, kan ik extra sportieve dingen doen. Nog één jaartje, wat ik daarna ga doen weet ik nog niet."

Fiets hangt aan de muur

De ambitie in de wielersport is duidelijker; hard trainen, beter worden en goed meedraaien in de ploeg. En, wie weet wat er later dan mogelijk is. Maar hoe begon de sportontwikkeling van Silke? "Mijn vader zeilde en dat gingen mijn zusjes en ik ook doen. Ik heb op ballet gezeten, deed aan wedstrijdzwemmen, paardrijden en skiën. Mezelf verveeld heb ik nooit. Toen het idee kwam om voor opa mee te doen aan Alpe d'HuZes kreeg ik mijn eerste wielrenfiets om te trainen bij WTC Maas Waal in Brakel. We moesten wel geld inzamelen. Via Facebook hebben we acties opgezet. We verkochten chocolade, brillen, wijn, appelflappen en lootjes. Daarmee kon je een schilderij van Truus Brands uit Hurwenen winnen. Mijn oma kocht heel veel lootjes en won de prijs. Die hangt, net als mijn Alpenfiets aan de muur in mijn slaapkamer." Voor het KWF fietsen vond Silke best een heftige ervaring, maar het ontstak wel het fietsvuurtje in haar. Ze besloot wedstrijden te gaan rijden.

Stoomtrein

Toeren sprak haar niet zo aan. Een beetje competitie wel. "Met vriendinnen en twee leerlingen van mijn school bij WTC fietsen was leuk. We trainden toen twee keer per week. Meer was niet nodig. Dat veranderde toen ik wedstrijden ging rijden en omdat er in Brakel weinig met leeftijdsgenootjes te fietsen viel, ben ik overgestapt naar WV Breda. Daar kon ik met meer ervaren meiden klassiekers rijden. Spannend, want je mist nog ervaring. Vorig jaar kwam ik als nieuweling onder andere met Senne Knaven in het team van ploegleider Patrick de Grave. We hebben als team kunnen rijden en veel geleerd. Ik weet nu dat ik duurvermogen heb en kan doorbijten: een soort stoomtrein." Een minpuntje? "Wedstrijdspanning vooraf. Die is echt niet leuk." Daar leert ze mee omgaan nu ze in het APB Junior Development team zit.

Gevraagd worden

De ambitie om in de ontwikkelingsploeg van APB te komen was er. Maar, je moet er wel voor gevraagd worden. Dus, 'rustig' afwachten of je gebeld wordt. Een unieke ploeg waar iedere jonge wielrenster bij wil zijn, volgens Silke. In 2017 werd Stichting Pavé76 op advies van wielervereniging Breda en initiatiefnemer Servais Knaven opgericht. Doel: jonge rensters opleiden tot elite niveau. Knaven, voormalig profrenner en ploegleider van Team Ineos, en zijn vrouw kennen het klappen van de wielersport zweep. Met vier fietsende dochters weten ze hoe moeilijk de overstap van jonge rensters naar het 'grote' peloton is. Laat staan aan de top te komen. Silke spreekt uit ervaring: "Het verschil tussen junioren dames, beloften en de elite-vrouwen is erg groot nu dat niveau zo hoog is geworden. Ik wilde heel graag naar APB, maar wist dat er nog maar één plek openstond. Toen ik gebeld werd, durfde ik het niet te geloven. Maar het was waar!"

Keihard trainen

Er volgden gesprekken, ook met Silkes ouders. Zij vinden het hartstikke fijn dat door deze organisatie zoveel uit handen wordt genomen. Silke kon zich begin dit jaar gaan focussen op keihard trainen. "In januari hadden we op Mallorca een kennismakingsweek. Gaaf en gezellig! Ik had gelijk het goede gevoel. En ja, onder leiding van Kelvin Dekker, de zoon van Erik, hebben we ook getraind. We hadden een mooie voorjaarskalender, die door corona in het water viel. Vandaar dat we veel online werkten met de trainers. Via een app waren we verbonden en zo konden we zelfs een wedstrijdweekeinde nabootsen. Wat lastig was? Op mijn voeding en gewicht letten. Niet naar school fietsen en extra gym uren mis je dan. Nu gaat dat weer goed. Een trainingsweekeinde in Sittard zit er alweer op. De klik was er gelijk weer! Lekker bijgekletst én hard getraind." Op naar 26 september; koers in Genemuiden, vlakbij oma. Wat zal die trots zijn als Silke voorbij raast.

Jetty Duister
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden