Sylvia van der Vinne, musicus uit Hurwenen, heeft gelukkig een diploma verpleging achter de hand en kan aan het werk blijven. Ze moet ook wel, met vier studerende kinderen.
Sylvia van der Vinne, musicus uit Hurwenen, heeft gelukkig een diploma verpleging achter de hand en kan aan het werk blijven. Ze moet ook wel, met vier studerende kinderen. (Foto: )

'Muzikanten worden keihard geraakt'

  Cultuur

Corona, het blijft het nieuws beheersen. Waar de één rustig verder gaat en zijn werk kan blijven doen, vraagt het voor anderen een creatieve uitdaging in zijn of haar bedrijf of moet er nagedacht worden over een carrièreswitch. De vakgroep van musici wordt hard getroffen. Voor velen van hen geldt; bijstand aanvragen of een carrièreswitch.

door Marielle Pelle 

Hurwenen - Voor in de tuin staat, tussen het groen, een gietijzeren muziekstandaard. Een mooi symbolisch beeld dat duidelijk maakt dat de muziek niet verdwenen is, maar wel een ander plaatsje heeft gekregen. "Deze muziekstandaard is van mijn moeder geweest, die ook zangeres was", vertelt Sylvia van der Vinne. "Hij is niet te tillen en heeft ook hier in de tuin een plaatsje gekregen. Hij hoort bij mijn leven."

"Ik leef in de bubbel van de klassieke muziek", aldus Van der Vinne. Ze leefde fulltime van de muziek, als zangpedagoog, koordirigent van koorschool Senta en als beroepszangeres bij het internationaal gerenommeerde ensemble Collegium Vocale Gent, van Phillippe Herreweghe. Dat wordt gevormd door musici van twaalf nationaliteiten. Sprekend over dit Collegium Vocale, vertelt ze over concerten in Budapest, Madrid en Parijs en zegt: "Maar alles is gecanceld." Ze staart voor zich uit en zegt dan: "We hadden nu in Salzburg moeten staan."

En toen kwam corona...

"Ik begon met een studie hbo verpleging en ging werken in de psychiatrie. Maar met interesse voor muziek, ging ik naast mijn werk een studie aan het conservatorium doen. Er kwam steeds meer werk in de muziek. Ik ging weg uit de zorg en heb 20 jaar mijn geld verdiend in de muziek", vertelt Van der Vinne. Ze wordt even stil en vertelt dan rustig verder. "Ik dacht wel eens na. Als ik stop met zingen, wat dan? Ik wist dat ik ooit op dat punt zou komen. En toen kwam corona." Ze slikt en zegt: "De hele agenda stond vol en nu is zingen een besmet iets geworden." Om haar woorden kracht bij te zetten, zoekt ze het snel op: "Zingen is de meeste beoefende hobby van Nederland. Dit gaat over één miljoen mensen. Er zijn meer mensen lid van een koor dan van een voetbalclub!"

Diploma uit 1988

Deze situatie heeft haar diep geraakt, dat hoor je in de woorden. Van der Vinne vertelt rustig en open verder. "Toen kwam de vraag: Wat nu? Ik wil iets nuttigs doen, niet alleen klusjes in en om het huis." Van der Vinne ging weer solliciteren in haar oude vak en kon heel snel aan de slag als flexwerker in de zorg. Ze glimlacht en zegt trots: "En dat met mijn diploma uit 1988!" Ze vertelt met stralende ogen over haar werk op een gesloten afdeling in de psychiatrie. "Ik moest weer wennen. De categorie patiënten is niet veranderd, de rapportage die allemaal digitaal is geworden wel." Terwijl ze even voor zich uit staart, zegt ze: "Ik heb het geluk dat ik dit achter de hand had." Even is ze stil, om dan aan te vullen: "Ik moest wel, ik heb vier studerende kinderen!"

Bijstand

"Het is voor heel veel van mijn collega’s heel dramatisch." Ze vertelt over familieleden die ook in de muziek werken, maar een beroep moesten doen op de bijstand. Met passie vertelt ze over de muziek, maar zeker hoe deze situatie haar raakt. Haar stem wordt iets feller en ze zegt: "Muzikanten staan niet op het Malieveld, maar deze sector wordt keihard geraakt!" Rustig vertelt ze verder. "Iedereen zal wat anders moeten, ik ben benieuwd wat over blijft." Met liefde vertelt ze over haar diensten die ze nu vervuld. "Ik werk graag in de psychiatrie, maar dat magische wat muziek is, dat mis ik."

Niet wachten

Vooruitkijkend op de komende periode, zegt Van der Vinne: "Ik denk dat mijn vak pas weer genormaliseerd wordt als er een vaccin is en dat verwacht ik niet in 2020." Met een lach, maar met nog meer emotie zegt ze: "Ik ben geen wetenschapper, maar hier ga ik niet op wachten." De situatie van afgelopen maanden, de vooruitzichten en de verhalen van musici in de problemen roepen veel emotie op. Bewogen, maar zeker ook met hoop in haar stem: "Gelukkig had ik dit achter de hand en hoef ik niet achter de lopende band. De aanleiding is droevig, maar het is aan ons om er iets van te maken!"

Carlijn Geron
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden