Column: Online/offline

  Column

Door Jelmer aan den Toorn

Ik ben opgegroeid in de jaren negentig. Dat is op zich niet zo bijzonder, want met mij waren er velen die toen opgroeiden. Opgroeien in die tijd was ook groot worden in een tijd waarin veel veranderde. Zo kan ik zeggen dat ik nog weet dat de computer haar intrede deed in elk huishouden, met het uitzonderlijke opslagmedium de floppy disk. Daar kon je toch zeker wel vier bestanden op zetten en die vervolgens op een andere computer weer bekijken. Ik weet nog wat een videorecorder was, dat de DVD ooit een vervanger was van video’s, ik weet wat een Gameboy was en hoe je Mario achteruit kon laten lopen door je Gameboy in het water te laten vallen. En ik kan ook zeggen dat ik de telefoonlijn bezet hield met de inbelverbinding om op dat fascinerende internet te surfen. Wat was dat gaaf zeg, de wereld lag ineens aan onze voeten.

Ook kan ik zeggen dat ik nog weet hoe het was om niet continu bereikbaar te zijn. Een schoolvriendje belde je met een vaste telefoon om af te spreken om te spelen. Je ging buitenspelen na school en wist dat je om vijf uur thuis moest zijn. Om dat in de gaten te houden had je een horloge om.

Hoe anders is dat inmiddels? De mobiele telefoon is niet meer weg te denken uit ons bestaan, een groot deel van de tijd brengen we door met dat ding in onze handen. Om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws, om in via allerlei sociale media kanalen in contact te blijven met de rest van de wereld, om te WhatsAppen met Jan en alleman en om te verdrinken in allerlei grappige en minder grappige filmpjes die over het wereldwijde web circuleren. Ook de jeugd van nu is steeds meer en steeds vroeger met een schermpje voor hun neus te zien. Zo ook mijn kinderen. Ook zij weten heel goed hoe ze de digitale snelweg moeten bewandelen.

Het steeds verder online maken van onze wereld heeft zeker zijn positieve kanten. Het is iets waar we inmiddels zo mee vergroeid zijn dat het niet meer voor te stellen is hoe we ooit zonder gekund hebben. Het heeft ons voordelen gebracht. Het heeft het leven makkelijker gemaakt. Toch is het ook wel eens fijn om het los te laten en offline te zijn. Als de kinderen bij ons zijn, zien we ze altijd al snel naar de mobiele telefoon of tablet grijpen om zichzelf te vermaken. Dat is soms wel fijn hoor. Ouders die dit lezen zullen begrijpen wat ik bedoel.

Toch is het aan ons om het onder controle te houden en het gebruik van de apparatuur soms aan banden te leggen, want voor je het weet zijn ze niet meer achter het scherm vandaan te krijgen. Wat dan ook weer voor mezelf werkt, want ik kan het natuurlijk niet maken om zelf wel met mijn telefoon in de hand te zitten terwijl de kinderen het niet mogen. Bewustwording is het, denk ik. Bewustwording dat er nog veel meer is dan alleen maar dat schermpje. Gewoon een spelletje doen, iets knutselen, vissen of met de autootjes of Lego spelen, zulke dingen.

In ons vakantiehuisje, waar we twee weken zullen verblijven, is WiFi aanwezig. We gaan het in de eerste instantie maar eens niet vertellen, kijken of ze het gaan overleven. Of als ze de stukjes van hun vader lezen, dan weten ze alvast dat we het gebruik van WiFi tot een minimum beperkt gaat zijn. Offline vakantie vieren, leuk hoor.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden