Column: Cabin fever

  Column

Door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

De hele wereld zit momenteel in hetzelfde schuitje. Het coronaschuitje, welteverstaan. Inmiddels weten we wat dat betekent. Elkaar niet aanraken, afstand houden, handen wassen en als het effe kan: thuisblijven! Dat laatste valt mij nog het zwaarste. Ik heb namelijk nogal gauw last van ‘cabin fever’, een mooie Engelse term voor: ‘de muren komen op me af en ik word er gek van’. Het schrijven van een wekelijkse column vormt daarbij de uitzondering, omdat dat nu eenmaal binnen dient te gebeuren zolang de zonnestralen nog niet warm genoeg aanvoelen.

Voor dit stukje ben ik echter naar buiten gegaan. Niet om te schrijven maar om te ervaren wat er tijdens de ‘lock down’ allemaal speelt in de stad waar ik woon. Toen ik buiten kwam, was het eerste wat mij opviel dat de buurmans auto op de oprit stond. Kennelijk was hij ook in zelfisolatie vervallen, want normaliter was hij van huis, naar zijn werk. Aangeschoten door het hamstervirus besloot ik op wc papier uit te gaan. Een kleinood dezer dagen waar moeilijk aan is te komen. Het lijkt wel alsof de mensen dat opeten in plaats van het te gebruiken na het eten. Al rijdend door de stad viel mij op dat alle restaurants gesloten waren. Een grote aderlating voor de gemiddelde Amerikaan. Zelfs het gigantische casino, waar dagelijks miljoenen omgaan is dicht. Op naar supermarkt ‘Meyer’, een keten die door de Nederlander Fred Meyer is opgezet in de vijftiger jaren. Om u een idee te geven van de grootte ervan: deze winkel heeft meer dan veertig kassa’s om bij af te rekenen. Ik liep rechtstreeks naar de toiletpapierafdeling en had deze keer geluk. Een medewerker was de planken aan het vullen, maar kreeg weinig kans want de klanten, waaronder mijn persoon, rukten de pakken papier bijna uit zijn handen. "Maximaal twee per persoon", zei hij nog maar ik was al weer weg.

De meeste klanten liepen met mondkapjes op en keken nog ernstiger dan normaal. Moest ik bezorgd worden door zoveel corona-angst? Ik deed mijn best, maar het lukte me niet. Als nuchtere Nederlander houd ik liever het hoofd koel. Dat deed ik dan ook tot ik ontdekte dat de aardappels weer uitverkocht waren. Kennelijk vormen die een aantrekkelijk dieet wanneer je opgesloten wordt. President Trump heeft beloofd dat er geen tekorten zullen komen, maar het zal zijn eerste leugen niet zijn. Op weg terug naar de veiligheid van thuis zie ik dat alle mij bekende kapperszaken tot nader order gesloten zijn. Die mannen en vrouwen zitten nu liever niet met hun handen in het haar. Als deze crisis nog lang gaat duren zal ik een andere foto bij mijn columns moeten plaatsen. Een met lang haar, zoals ik in de jaren zeventig een tijdje had. Een virus dat lang haardracht veroorzaakt, dat moest nog uitgevonden worden maar dat is er nu!

Terug in de veiligheid van thuis besef ik dat daarbuiten de wereld van slag is en op zijn kop staat. Ik kijk op tv naar een persconferentie door Trump. Volgens hem is alles fantastisch en komt Amerika weer sterker uit de strijd. Het zal best, maar ondertussen moet ik wel zelf mijn haren knippen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden