Logo carillon.nl


Mijn bange vermoeden

  Column

Column door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

Zoals elke morgen vertrok ik vorige week woensdag rond tien uur naar het koffiehuis waar ik gewoonlijk op internet mijn honger naar nieuws stil. Voordat ik dat kon doen sprak een medewerker van de zaak mij aan. Of ik al had gehoord van de aanslag op een misdaadverslaggever in Nederland. “Of in Denemarken”, voegde hij er aan toe. Om een of andere reden verdwalen Amerikanen altijd ergens tussen Nederland en Denemarken. Ik opende snel mijn computer terwijl mijn brein racete om te achterhalen wie die verslaggever dan wel was. Peter R. De Vries, gonsde het al door mijn hoofd, Peter R. De Vries. 

Ik opende snel een Nederlandse nieuwssite en mijn bange vermoeden kwam uit. De Vries was de avond tevoren in Amsterdam neergeschoten in een klaarblijkelijke poging om hem te liquideren. De nationale verontwaardiging kwam als stoom uit een locomotief; met grote kracht en niet te zuinig. Verontwaardiging omdat hij kennelijk als journalist zijn werk niet vrij kan doen. Hij was wel gewend geraakt aan de bedreigingen maar wilde geen beveiliging van zijn persoon. Ook niet toen vorig jaar een advocaat in een grote misdaadzaak vermoord werd. Een veeg teken dat er meer aan zat te komen. 

De Vries had jarenlang een televisieprogramma waarmee hij soms misdrijven oploste die de politie als onmogelijk had beschouwd. Gaandeweg maakte hij vijanden onder criminelen maar ook vele vrienden onder de familieleden van vermisten zoals Tanja Groen en onder eerder ten onrechte veroordeelden die hij vrij had gekregen. Ook was hij enige tijd politiek actief toen hij een poging waagde om in de Tweede Kamer gekozen te worden. Die poging strandde. Waarschijnlijk was hij toch niet de politicus die de kiezers wensten. Ze zagen hem misschien liever doorgaan in de rol van misdaadjournalist en misdaadoplosser.

Dat Peter R. de Vries geen bescherming wilde, verbaast mij niks. Hij had altijd een beetje een arrogante houding over zich die aangaf dat hij voor niemand bang was. Dat is een lelijke vergissing gebleken. Dat hij juist in Amsterdam in een hinderlaag liep is niet verbazingwekkend. Liquidaties zijn daar onderhand schering en inslag. Toch is het Nederlandse platteland ook niet van de zware criminaliteit gevrijwaard. 

Daar kunnen de inwoners van de Bommelerwaard inmiddels ook over meepraten. Meestal gaan criminele activiteiten geheel ondergronds. In de Bommelerwaard speelt echter al geruime tijd de afpersingszaak van het Hedelse bedrijf De Groot, dat door een tak van de vaderlandse drugsmaffia onder druk wordt gezet om met meer dan een miljoen euro’s over de brug te komen omdat De Groot de politie inschakelde toen in een container met fruit een lading cocaïne werd aangetroffen. Het bleef daarbij niet bij ondergrondse dreigementen. Twee oud-werknemers verloren bijna hun leven bij een aanslag op hun woning en verschillende woningen van (oud)werknemers werden beschoten. 

Dat maakt Hedel niet het Amsterdam van het zuiden maar het geeft wel aan hoe onze maatschappij verwikkeld raakt met de onderwereld. Daar lijkt Peter R. De Vries nu het bekendste slachtoffer van te zijn geworden.

Meer berichten