Pont Brakel

  Column

Column door Johan Cahuzak

Als ik op de pont van Brakel zou werken, deed ik niks. En dan heb ik het over iets zeggen tegen klanten die geen mondkapje op willen.

Ik begrijp ze als ze zeggen dat dat niet hoeft. Je bent daar buiten, de ventilatie is best aardig geregeld en afstand houden is doorgaans goed mogelijk. Bovendien kom je nooit langer dan een kwartier vlak bij een medereiziger of veerbaas. Tenzij je intiem wilt en heen en weer reist ,maar dat geeft qua rustige locatie een probleem en bovendien heeft het veer geen retourtjes dus kom je halverwege altijd die veerbaas weer tegen. Ik weet leukere plekken.

Ik haast me te zeggen dat ik braaf mijn mondkapje gebruik als ik de hemel niet kan zien. (Wat een formulering, leve Rutte!) Ik wil geen aanstoot geven en ik vind het vervelend als personeel mij moet wijzen op mijn voorlopig nog morele plicht.

Klaarblijkelijk zijn veerklanten wat ongewilliger. Het personeel heeft er last van. Ze worden bedreigd en krijgen allerlei ziekten toegewenst. Ik begrijp dat dat vervelend en intimiderend is. Daarom kun je beter je mond houden. Mensen zoals ik hebben het kapje al voor en anderen zijn onverbeterlijk, opgegeven, verloren en dus is het zinloos die te benaderen. Een gezonde samenleving kan wel een stelletje hufters hebben.

Ga ook niet terug varen of zo. Je krijgt ze pas met een hoop commotie van die boot af als je al geen tik voor je hoofd krijgt. Toon zonder woorden al je minachting.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden