De sint in de verdrukking

  Column

Column door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

Het zijn pas echt barre coronatijden wanneer de heiligen er onder gaan lijden. Dat is nogal een uitspraak, vooral als u niet in heiligen gelooft. Er zijn volgens de rooms katholieke kerk honderden heiligen in allerlei soorten, maten en afkomsten. En dan zijn er nog de schijnheiligen. De veruit meest bekende heilige mag toch wel Sinterklaas zijn, die al sinds de tweede helft van de negentiende eeuw een welkome figuur is in Nederland. De heilige Sint Nicolaas heeft door de jaren heen veel goodwill opgebouwd en hij kon dan ook altijd in Nederland op een warm welkom rekenen.

Dit jaar echter even niet. De sint heeft het niet gemakkelijk. Hij wordt voor een slavendrijver aangezien omdat zijn medewerkers, zijn knechten, zwart gekleurd zijn. Klaas is dan ook genoodzaakt om in sommige steden en dorpen met alternatieve pieten te komen die alle kleuren van de regenboog op hun Moorse huid hebben. Tradities worden tegenwoordig weinig omfloerst in de prullenbak gedumpt, zo ook die van zwarte piet. De boosdoeners zijn in dit geval mensen.

Er zijn echter nog meer hinderpalen voor de sint, dit jaar in de vorm van het coronavirus. Ondanks het negatieve reisadvies dat voor bijna geheel Europa geldt, komt de goedheiligman toch naar Nederland. Al is het maar om de zo voorzichtig opgebouwde traditie niet verder te ondermijnen. Door het gevaar van besmetting komt hij wel aan in een Nederlandse stad, maar waar wordt angstvallig geheim gehouden zodat er geen grote mensenmassa’s op het evenement afkomen. Dat lijkt een acceptabel compromis, aangezien hij toch ergens voet aan land zal moeten zetten om in de harten van de reikhalzend naar hem uitkijkende kinderen te kunnen landen.

Maar dan begint de echte ellende. Gezien de maatregelen om verspreiding van het virus tegen te gaan, zijn nagenoeg alle intochten afgelast. Er zijn immers geen intochten te bedenken die voldoen aan de in het leven geroepen regels. Dit jaar dus geen aanleggende (stoom)boot in dorpen en steden die de klaas en zijn pieten aan land brengt. Geen hongerige kinderhandjes die geschud en vervolgens gevuld worden met pepernoten, want die noten kunnen nog wel eens coronanoten zijn. Geen bemoedigende woorden van de sint die elk kind gerust stelt als het gaat om het ontvangen van de begeerde cadeautjes. De kids moeten er maar van uit gaan dat dat toch wel gebeurt.

Een deel van de oplossing zou kunnen zijn dat Sinterklaas bij de aankomst een mondkapje draagt, maar dat is natuurlijk geen gezicht met zo’n baard. Daarnaast is de Sint niet meer de jongste en zou hij waarschijnlijk slecht te verstaan zijn en de kleintjes daarmee bitter teleurstellen. Dus geen kindertjes op zijn schoot die, al of niet huilend, een presentje aangeboden krijgen. Waarschijnlijk pleegt de sint ook geen huisbezoeken om dezelfde virusredenen. Het wordt dus een armoedig sinterklaasseizoen dit jaar, met een viering in slechts kleine huiselijke kring. Ondertussen kan Sinterklaas net zo goed vakantie vieren in Holland want er blijft weinig voor hem over om te doen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden