Column: Sponsor

  Column

In het artikel over Sachem las ik dat dit bedrijf heel wat lokale verenigingen sponsort. Ik ben benieuwd naar de achtergronden van die barmhartige opstelling. Maar ik denk dat ik het eigenlijk al weet: een mengeling van koopmanschap, schuldgevoel, maatschappelijk verantwoord ondernemen en wat gemeenschapszin.

Door Johan Cahuzak

Ooit liep er een voetbalclub met shirts waarop de naam en het logo van een louche seksclub werden vertoond. Veel gelach langs de kant van het veld maar ook in de werkkamer van de penningmeester.

Ik weet dat heel wat regionale sportclubs, met name in de voetballerij, de gekste dingen doen met zwart geld van een handjevol supporters die dat natuurlijk niet helemaal legaal verzameld hebben. Wellicht zelfs illegaal, wellicht zelfs crimineel. Van een potje belasting ontduiken ben ik niet vies maar er zijn grenzen.

De Rabobank laat zich in deze ook niet onbetuigd. En dan bedoel ik natuurlijk niet die grenzen, maar de hulp aan lokale en regionale (sport-)clubs. Dat is in ze te prijzen. Beter dan dat ze dat, zoals in het verleden, ruimschoots in doping voor een wielerploeg stopten. Maar handel is ook hier ongetwijfeld een belangrijke factor. En wiedergutmachung, het blijft tenslotte een bank.

En dan zijn er nog de leden van de verenigingen en de bezoekers van wedstrijden die zich in de kantine immer klem zuipen en zo misschien wel de grootste sponsors van hun kluppie zijn.

Kortom, clubsponsoring is niet een onschuldig verschijnsel. Dat kan voor je het weet ontwrichtend werken. Of het zicht op de werkelijkheid ontnemen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden