Column: Dikke van Dale

Door Louis van der Sangen

De dames en heren van de Dikke van Dale maken overuren dit jaar. Ik zie het al helemaal voor me. Zijn ze net klaar met een apart hoofdstuk met alle nieuwe coronagerelateerde woorden met bijbehorende uitleg, en hup is er weer zo'n bijdehante woordenknutselaar met de kreet: Staycation.

Ik zie ze oververmoeid, zuchtend en hopeloos elkaar aankijkend een hoofdstuk openen in de Dikke van Dale. Op het grote digitale whiteboard op de wand verschijnt het hoofdstuk: Vakantie. En het eerste woord staat er al onder: Staycation. In de regel ontstaan bij alle nieuwe woordkunstjes verschillende reacties op de snuitjes van de medewerkers. Van verbazing, een glimlach en zelfs tot tranen toe van het lachen. Maar nu even niet. En ze waren toch zo aan vakantie toe.

Vermoedelijk kunnen ze dit jaar die welverdiende vakantie op hun buikjes schrijven. Troost je dan met de gedachten dat jullie niet de enige zijn. Denk dan maar eens aan iedere zorgverlener die zich de afgelopen tijd uit de naad heeft gewerkt. Die te moe is om aan vakantie te denken of wil gaan. Of nog, net als vele coronapatiënten, herstellend zijn of nog midden in de behandeling zitten. En denk dan eens even aan de gezinnen die door het wegvallen van één van hun naasten hun leven en geplande vakanties in duigen hebben zien vallen. Dat maak je allemaal niet goed met een voucher. Vakantie en ergens naar toe gaan is geen vanzelfsprekendheid. Vakantie is nog steeds voor velen een luxe dingetje. En daar zijn diverse redenen voor. Geen centjes bijvoorbeeld om vakantie te vieren. En wat nu ook speelt is, of mensen dat nu nog wel durven. De schrik zit er bij velen goed in. Maar als je die witte strepen hoog aan de hemel steeds vaker ziet, dan is er ook een grote groep die het niet houden kan. En dat snap ik ook wel.

Even weg willen zijn kan op velen manieren. Naar de andere kant van de wereld, of zoals een Fransman die wel goed Engels spreekt maar het liever vertikt 'Rundumhausen' blijven. Dat zal dit jaar wel de trend zijn. Veilig in de buurt blijven. Geen risico op een lockdown waardoor je in een buitenland aan je lot wordt overgelaten, want daar waren de dames en heren in Den Haag heel duidelijk over. En dat snap ik ook.

Er is hier genoeg plek nu de toeristen wegblijven en ons landje heeft onze steun hard nodig. En we hebben een mooi landje. Gewoon een beetje normaal gaan doen. Dat kan wel eens een mooi begin zijn van een nieuwe ontwikkeling. Een nieuwe tijdperk. Elk land weer zijn eigen (zwem)broek ophouden. Het miljarden verslindende en verspillende Europese parlement flink afschalen en inzetten als een ondersteunende instantie. Niet meer en niet minder.

Dacht ik ineens aan een lang geleden zelf bedacht woord, dat niet in de Dikke van Dale staat. Ik heb wel, even op zijn Hollands gezegd, dit woord gecheckt natuurlijk. Schoondrogen: Na het afwassen een hardnekkig vlekje of vlekjes wegpoetsen met de theedoek. Waarom heet een theedoek niet gewoon een afdroogdoek? Ja, ja, je kunt de grijze hersencellen maar ergens mee bezig houden. Maar met de pas aangeschafte vaatwasser verdwijnt het woord schoondrogen waarschijnlijk al voordat het ooit in de Dikke van Dale zal worden opgenomen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden