Dit is het vijfde deel van het verhaal 'Een stadslegende', geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog zes delen.
Dit is het vijfde deel van het verhaal 'Een stadslegende', geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog zes delen.

Een stadslegende... (deel 5)

door Frans van den Heuvel sr.

Het licht van de lamp speelde langs de bodem en de wanden van de gang, want dat was wat we hadden ontdekt. Een onderaardse gang die ergens een begin en een einde moest hebben. Dat hier in dit huis het begin was konden we ons nauwelijks voorstellen, maar waar dan wel? De journalist en ik keken elkaar aan. Hij verbrak de stilte en zei: “Denk jij wat ik denk?” De historicus knikte alleen maar en zei: “Het kan bijna niet anders!” “Mag ik weten waar jullie het over hebben?” zei de eigenaar. "Naar alle waarschijnlijkheid gaat het hier om een deel van een onderaardse gang die zijn oorsprong vindt in het gebied rondom het Maarten van Rossumhuis op de Nonnenstraat,” was mijn opinie. “Hoe nu verder?” vroeg de journalist. “Ik ben toch wel erg benieuwd wat er zich verderop in die gang bevindt?” Daar waren de advocaat en ik het roerend mee eens, hoewel het zeker niet zonder gevaar zou zijn om iemand de tunnel in te laten kruipen. We namen pauze en gingen even naar boven. We aten en dronken wat en overlegden hoe we het verder zouden gaan aanpakken.

Na een klein uur gingen we weer naar beneden. Wie durfde het aan om als eerste de onderaardse gang in te gaan? Er werd naar elkaar gekeken en uiteindelijk trok de journalist de stoute schoenen aan en zei dat hij het wel aandurfde, temeer omdat hij de kleinste en de slankste was van hun drieën. Hij stapte in het gat in de grond en lag even later op zijn knieën voor de opening. De anderen maakten het touw aan zijn enkels vast en gaven hem een zaklantaarn mee. Knipperende lichtsignalen zouden betekenen dat hij direct zou moeten worden teruggetrokken. Uiterst langzaam en voorzichtig kroop de journalist de gang in. Het naar binnen kronkelende touw en het flakkerende licht van de lamp duidden op activiteit in de tunnel. Het leek een eeuwigheid te duren, maar plotseling zagen ze dat de lamp snel aan en uit werd gedaan dus trokken ze uit alle macht de journalist terug uit de onderaardse gang. Hij was er zo’n meter of tien in geweest.

Toen hij even later op de grond ging zitten, zag men dat het zweet strepen had getrokken op zijn vuile gezicht. “En? En?" vroeg de eigenaar. “Iets bijzonders te zien?”

Wordt vervolgd

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden