Walaa met haar man Anas, zoon Malek en dochters Shahd en Shan aan tafel voor de iftar.
Walaa met haar man Anas, zoon Malek en dochters Shahd en Shan aan tafel voor de iftar. (Foto's: Loeki Bruinink)

Ramadan in coronatijd

De Syrische Walaa en Baraah uit Kerkdriel doen zoals ieder jaar mee aan de ramadan. Hoe ervaren de vrouwen deze vastenmaand in coronatijd? En welke invloed hebben de coronarestricties op de viering van het Suikerfeest op 24 mei?

door Loeki Bruinink

“Kom je samen met mijn gezin de iftar-sfeer proeven?”, vraagt de Syrische Walaa gastvrij. Die avond wachten we gezamenlijk de zonsondergang af. “In Syrie zaten we met wel dertig familieleden aan tafel tijdens de iftar. Hier in Kerkdriel hebben we geen familie. Wel vrienden en buren, maar door de coronamaatregelen kunnen zij nu niet langskomen."
"We gebruiken deze vastenmaand om te bidden, na te denken en elkaar te helpen. En we geven ook geld aan minderbedeelden voor eten en kleding. Door corona zijn veel mensen in de problemen gekomen."

Terwijl Walaa de laatste hand legt aan de bereiding van de maaltijd, zingt haar man Anas een oproep tot gebed. In Syrië zong hij in de moskee. Nu zingt hij vanuit de flat in Kerkdriel.

"Kerkdriel heeft geen moskee. Onze mannen gaan naar die in Zaltbommel. Of soms naar Den Bosch. We mogen ook mee, maar bidden liever thuis bij de kinderen. Dit jaar blijft iedereen thuis, omdat de moskeeën vanwege corona dicht zijn."

Kleurige lichtslingers en kaarsen worden ontstoken. Dan schuiven we aan tafel - op coronaveilige afstand van elkaar - samen met dochter Shahd (15), zoon Malek (10) en de kleine Shan (2). Pas als ze in de pubertijd komen, vasten de kinderen mee. Malek heeft deze ramadan echter al vijftien dagen meegedaan, om te oefenen.

Met een dadel en een slok water wordt het vasten verbroken. Een overvloedige maaltijd volgt. De talrijke gerechten geuren naar kruiden van het vaderland. Koffie en typisch Syrische zoetigheden sluiten de iftar af. Slechts één gast zit aan tafel. Wat had Walaa hier graag met al haar familieleden en vrienden gezeten.

"Vooral tijdens het Suikerfeest, waarmee de ramadan wordt afgesloten, missen we onze familie heel erg. Daar worden we altijd heel verdrietig van. Maar dit jaar heeft het team van Stichting Kompas Bommelerwaard ons gevraagd om allerlei lekkere dingen te maken voor onze Nederlandse vrienden. Dus dan hebben we helemaal geen tijd om te huilen.”

De Syrische vriendinnen Walaa en Baraah missen hun familieleden het hele jaar door, maar het gemis is extra groot tijdens de ramadan en het Suikerfeest.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden