Tijdens haar werkdag had Corine Fens even tijd om een foto te maken. Uiteraard op gepaste afstand.
Tijdens haar werkdag had Corine Fens even tijd om een foto te maken. Uiteraard op gepaste afstand. (Foto: Marielle Pelle)

Wijkverzorgende met zilveren randje

Al sinds 24 april 1995 toert Corine Fens als STMR-verzorgende door de Bommelerwaard. Het 25-jarig dienstverband is een bijzondere mijlpaal, maar door het coronavirus geen jubileumfeestje, of gebak delen met collega’s en cliënten.

door Marielle Pelle

Bommelerwaard - "Mijn collega zei daarstraks nog aan de telefoon: 'Wat sneu. Nou ben je vrijdag 25 jaar bij de stichting en kunnen we niets vieren!' Opbeurend zei ik toen: "We houden het gewoon te goed!" Maar natuurlijk baal ik ervan. Ik kan nog geen gebak trakteren aan mijn collega’s", vertelt de 48-jarige Fens uit Ammerzoden, als ze als verrassing van haar collega’s wordt gebeld door een verslaggever van onze krant.

Fens vertelt dat ze tijdens haar opleiding in Oss, stage liep in een verpleeghuis en bij de thuiszorg. Als snel had ze in de gaten dat de thuiszorg haar hart had. Na haar diplomering solliciteerde ze bij STMR – Thuiszorg Rivierenland. Ze werd op het kantoor in Zuilichem aangenomen als oproepkracht en kwam kort daarna, op 24 april, in vaste dienst.

Fens blikt terug op 25 jaar in de thuiszorg. "Er is veel veranderd. We leveren nu alleen nog maar puur zorg aan ouderen of hulpbehoevende mensen. 25 jaar geleden kwamen we ook in jonge gezinnen, waar moeder opgenomen was in het ziekenhuis, of ziek was. We brachten kinderen naar school en naar de sportclub. We deden huishoudelijk werk en waren onderdeel in een gezin, waar we hele dagdelen waren." Door de jaren heen volgde er veel fusies en steeds werden de zorgtaken opnieuw ingevuld. "Nu leveren we alleen nog puur basiszorg. Waar we jaren geleden met twee mensen, een verzorgende en verpleegkundige, de zorg kwamen doen, is het nu heel individualistisch geworden." Fens zucht en zegt: "En dat is enkel een centenkwestie!"

Bijzonder
Met stralende ogen vertelt Fens over haar werk. "Het is bijzonder dat je bij mensen thuis mag komen. Achter elke voordeur zit een eigen ziektebeeld. Niets is hetzelfde." Juist dat maakt dat haar werk al 25 jaar een uitdaging is vertelt ze. "Ik rijd met mijn autootje door de dorpen, van het ene naar het andere adres, tussendoor kijk ik even naar buiten en ruik de verse lucht. Juist dat spreekt me aan, ik zit niet heel de dag onder één dak."

Fens is na alle fusies nu al jaren werkzaam bij zorgteam Aalst – Nederhemert. "Bij mensen waar je veel of lang komt, krijg je vertrouwen. Ze vertellen je van alles. Soms ben je enige die daar die dag komt en ben je hun luisterend oor. Dat vertrouwen blijft bijzonder."

Betrokkenheid
Ze zag veel de revue passeren in 25 jaar als wijkverzorgende. Ze vertelt over de mevrouw die zelf een taxi regelde om haar op te zoeken toen ze in het kraambed lag van haar dochter. Of die cliënt die ze was vergeten tijdens haar ronde, en haar collega’s de mevrouw de volgende dag aantroffen en dat ze met haar steunkousen nog aan maar naar bed was gegaan. "Het intens meeleven en de betrokkenheid van de cliënten, brengt toch wel de jus", vertelt Fens. Al vertelt ze ook eerlijk en integer dat het overlijden van een cliënt nooit went. "Ook al zit je al jaren in de zorg, je staat dichtbij een cliënt. Het is altijd weer schakelen." Bewogen vertelt ze: "Je gaat soms al met voorbedachte raden naar binnen. Je hebt al een scenario in je achterhoofd. Dan ben je zo opgelucht dat je 'goedemorgen' kunt zeggen en een teken van leven ontvangt."

Corona
"Het is nu een hele onrustige tijd voor ons, voor cliënten en hun familie. We proeven vooral angst en onzekerheid bij mensen. Mensen hebben nu de tijd om na te denken, want er komt geen bezoek. Wij zijn de enige die er nog komen." Fens valt even stil en zegt: "Er heerst vooral angst."

Fens blikt vooruit en zegt: "Ik hoop er nog een tijdje aan vast te plakken. Ik heb plezier in mijn werk!" Al vertelt ze ook dat ze nog wel de ambitie heeft om een studie voor ziekenverzorgende op te pakken, zodat ze meer medische handelingen mag doen. "Maar dan moet het wel binnen de stichting zijn, want hier zit ik op mijn plek."

Door de jaren heen kwam Fens als wijkverzorgende in bijna alle dorpskernen van de Bommelerwaard. "Het dorpse trekt me wel. Mensen zijn open, overal staat de koffie altijd klaar. Mensen zijn dankbaar, tevreden en tonen waardering." Waarop ze kordaat zegt: "Daar doe je het voor!"

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden