Marlou, Jannis en Rink krijgen deze periode les van hun eigen moeder.
Marlou, Jannis en Rink krijgen deze periode les van hun eigen moeder.

'Jij bent de minst leuke juf die ik ken'

Ineens stonden alle ouders voor de uitdaging; thuisonderwijs. Deze week mogen we meekijken hoe het thuisonderwijs gaat bij correspondent Mariëlle Pelle. Pelle is moeder van drie kinderen: Marlou, in het laatste jaar van de basisschool, Jannis (9) in groep 5 en Rink (6) in de kleutergroep.

door Marielle Pelle

Maandag
Een nieuwe week. In de vroege, donkere ochtend, als iedereen nog slaapt, begin ik aan de stapel wasmanden. Ik heb me voorgenomen het deze week gestructureerder te organiseren, dus dat vraagt ook van moeder discipline. Als thuisklas beginnen we met de instructies van de NL-Alert: Houdt 1,5 meter afstand! Na de ervaring van vorige week, helpt dit hopelijk om de broeder- en zusterliefde hoog te houden. "Het lukt me niet, ik heb last van maandagsyndroom," zucht Marlou boven haar schoolwerk. Ik geef de jongste een kleurplaat en ga naast Jannis zitten om samen aan het leeswerk te beginnen. Ineens hoor ik een luid getoeter. Rink kijkt op en zegt: "Ik heb een scheet gelaten, ruik je hem?" We manen de thuisklas weer tot werk en gaan verder. Maar vandaag heeft Jannis maar één antwoord: "Ik wil dit niet!" Ik aai hem over zijn bol en zeg dat ik naast hem blijf zitten tot hij klaar is, al is dit elke dag, ruim 2,5 uur, ook voor mij een uitdaging.

Dinsdag
Vandaag beginnen we met een emotionele, jarige juf op de online dagopening. Tja, na 41 jaar onderwijs jarig zijn in een leeg klaslokaal grijpt ons allemaal aan. We maken een feestelijk filmpje voor de juf. Al duurt het even voordat we resultaat hebben. Marlou zit erbij en zucht: "Ik zou wel een koptelefoon op willen..." Ze pakt haar spullen en vertrekt. Rink begint aan een werkblad, met Jannis begin ik aan spelling. Elk moment dat Rink iets vraagt, of ik met Rink meekijk, is Jannis vertrokken. Ineens krijg ik een ingeving. Ik zie de juf werken met een stoplicht. Ik zoek online naar een stoplicht, en het werkt. Ze werken stil en begrijpen dat je bij het rode licht niets aan de juf mag vragen. Rink kijkt Schooltv en verveeld zit hij voor de tigste keer aan mijn telefoon. Zeer gefrustreerd zeg ik: "Rink, alsjeblieft!", waarop een stem antwoord: "Alsjeblieft wat?" De kinderen schateren het uit. Dat was Siri op de telefoon die antwoord gaf. Zucht, dat huiswerk wordt niets meer.

Woensdag
Vandaag hebben we allemaal last van opstartproblemen en eigenlijk geen zin. We beginnen met het dagfilmpje van de juf. Rinks ogen stralen en hij fluistert tegen zijn grote zus: "Dat is mijn juf!" Al snel klinken de kreten: "Ik kan dit niet", "Ik heb geen zin!" Marlou vraagt met haar schouders naar beneden hulp bij haar rekenles. "Sorry Marlou, ik snap dit echt niet. Dit is wiskunde voor gevorderden, volgens mij." Gelukkig heeft Rink de opdracht 'kleuren en in de goede volgorde plakken'. Kijk, dat snap ik nog, van bol tot tulp. Ondertussen word ik even weggeroepen. Ik zet Jannis via het digitaal platform aan spelling. Als ik weer binnen kom, kijkt hij geconcentreerd naar zijn scherm. Ik vraag of de spellingsopdracht lukt, hij mompelt 'ja'. Ik kijk toch maar even op zijn scherm en zie een gele raceauto over het scherm scheuren die uit moet wijken voor vallende rotsblokken. Bijzondere spellingles...

Donderdag
De jongsten hebben veel hulp nodig, de oudste regelt het zelf. Vandaag beloof ik haar te helpen. Dit geeft zichtbaar een opluchting. Als juf-mama voel ik me soms net een octopus. Jannis begint aan tekst, die begint met de zin ‘Over drie weken…’ Hij kijkt op en zegt: "Over drie weken zitten we weer op school." Ik vraag of hij graag naar school wil en zijn juf mist. "Ja!" Zoals een moeder wil horen, vraag ik: "Vind je mij niet de leukste juf?" "Jij bent de minst leuke juf die ik ken." Snel verder, want de dyslexie-juf zit in de digitale spreekkamer te wachten. Daarna verder met zijn minst favoriete vak: taal. Het gaat over een mailwisseling. De vraag is: Wat denk je dat Tim antwoordt? Verbaasd reageert Jannis: "Dat weet ik toch niet?" Al wijzend op de vijf blanco regels die volgeschreven kunnen worden, vraag ik: Wat zou jij antwoorden? "Ja, oké!" Hij vult de twee woorden in en klapt zijn boek dicht. "Klaar!" Je hebt gelijk jongen, na ruim vier uur is het genoeg geweest. Met twee armen op mijn nek geeft hij me een dikke knuffel.

Vrijdag
We doen het vandaag iets relaxter. We kijken de juffen-fimpjes op de bank, maar al snel blijkt dat meer structuur toch nodig is. We gaan verder aan tafel. Rink moet het juiste aantal dieren kleuren. Achter het cijfer '5', kleurt hij vijf kuikentjes groen. "Rink kuikentjes zijn toch niet groen?" "Klopt mama, maar dit zijn coronakuikentjes!" Oké, ik reken het goed en dan hebben we nu weekend!

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden