Column: ‘Fühl dich wie zu Hause’

Door Jules Leerintveld

Een land met fascinerende contrasten in het hart van Zuid-Amerika. De natuur varieert van droge prairies tot weelderig subtropische regenwouden. De rijkdom is zoals in bijna alle Zuid-Amerikaanse landen slecht verdeeld. Gedurende 35 jaar hield een dictator het land in een ijzeren greep; politieke martelingen en moorden waren aan de orde van de dag. Tijdens dit regime van Stroessner, zoon van een Beierse bierbrouwer, werd Paraguay een toevluchtsoord voor gevluchte nazioorlogsmisdadigers.

Met die wetenschap komen we terecht in een dorpje dat toepasselijk Nueva Germania, Nieuw Duitsland, heet. Lang voordat deze dictator aan de macht kwam, eind 19e eeuw, stichtte het echtpaar Förster-Nietzsche hier een Duitse kolonie. De bedoeling was een modelgemeenschap te stichten om daar de Duitse superioriteit te tonen: een superras met Duitse normen en waarden. Het arische ideaalbeeld om een heilstaat te stichten, ver weg van het door joden vervuilde vasteland van Europa, werd een utopie want Förster pleegde na drie jaar zelfmoord en zijn vrouw, de zus van de beroemde filosoof Friedrich Nietzsche, keerde terug naar die Heimat. In Nueva Germania is een museum dat aan het stichten van deze kolonie is gewijd. We vragen vier keer de weg. Iedereen is erg behulpzaam, er wordt gebeld en nog eens gebeld, want Waltraud Kück, degene met de sleutels van het museum, is niet in het dorp. Na bijna twee uur wachten geven we het op. In het dorp zijn er niet veel mensen die nog op Duitsers lijken, want de meeste nazaten hebben zich vermengd met de lokale bevolking.

In het dorpje Hohenau, een Duitse boerenkolonie, worden we bij de ingang van het dorp verwelkomd door een bouwwerk in Duitse vakwerkstijl waarop staat ‘Fühl dich wie zu Hause’ en ‘Gute Reise’. Hier zou Josef Mengele gewoond hebben, de nazi-arts die medisch experimenteerde op gevangenen in concentratiekampen. Hij vluchtte na de Tweede Wereldoorlog naar Paraguay. We worden een paar keer aangesproken door mensen die vragen of we ook Duits spreken. Kennelijk hebben wij nog enkele onvervalste arische gelaatstrekken.

We reizen verder en komen in de tweede stad van het land terecht, Ciudad del Este, dat bekend staat als een broeinest van criminaliteit. Daar ontmoeten we een Duitser van een jaar of 65 die elk jaar een half jaar lang overwintert in Paraguay. Al spoedig gaat hij ongevraagd zijn denkbeelden over Europa met ons delen. Het is duidelijk dat zijn voorkeur niet uitgaat naar ‘die verdammte Frau Merkel.’ Hij benoemt alles wat in zijn ogen verkeerd gaat in Europa, dus hebben hij en zijn geestverwanten al hun voorzorgsmaatregelen genomen. Ze hebben in de Oekraïne kalasjnikovs en ander wapentuig gekocht. Als klap op de vuurpijl zegt hij dat zijn beste vrienden ‘Smith & Wesson’ heten, een revolver van de buitencategorie. Voor alle duidelijkheid, alle mensen die we in Paraguay ontmoet hebben zijn uiterst vriendelijk en gastvrij en passen absoluut niet in het beeld van een land met (neo-)nazi’s. Dit laatste heerschap vormde waarschijnlijk de uitzondering op de regel.

Meer berichten

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden