Column: Zoals de wind waait

Door Jelmer aan den Toorn

Terwijl Ciara, Ki-a-ra niet Si-a-ra, zich buiten aankondigt zit ik aan de keukentafel om mijn column te schrijven. Aan diezelfde keukentafel zit mijn vriendin met opengeklapte laptop te werken en op de grond ligt kat Lola zich te wassen, nadat ze wel een hele minuut buiten geweest is. Lola is, sinds ze in oktober alvast bij mijn vriendin ging wonen, ineens veranderd in een binnenkat. Ging ze voorheen vaak naar buiten, tegenwoordig is ze liever binnen. Misschien onze eigen schuld ook wel hoor. We wilden haar natuurlijk eerst een weekje of zes tot acht laten wennen aan haar nieuwe huis, waarna de decembermaand aanbrak en we niet wilden dat ze buiten zou schrikken van vuurwerk en nooit meer terug zou komen. Goed, toen januari in alle rust aan de gang was hebben we de deur een keer voor haar open gezet. Met veel aansporing en wat misschien wat lichte dwang is sindsdien haar nieuwsgierigheid gewekt naar de nieuwe buitenomgeving die haar domein moet worden. Veel verder dan vijf meter vanuit de achterdeur is ze nog niet geweest en vaak staat ze binnen een halve minuut weer te mauwen voor de deur. Als ze überhaupt al naar buiten stapt. We blijven het proberen natuurlijk en zeker als er wat mooier weer aankomt en de deur gewoon open kan blijven zal het wel makkelijker worden voor haar. Lola is sowieso een beetje een schijterd, die altijd erg moet wennen aan nieuwe dingen, dus met tijd en geduld zal ze vast weer buiten op pad gaan.

Vandaag, zondag de 9e, moet ze sowieso maar binnen blijven, want anders waait ons petieterige poesje bij de eerste de beste windvlaag al met alle winden mee. Het stormt. Code oranje is afgegeven en we zetten ons schrap voor het bezoek van de winderige dame Ciara. Op sociale media komen de eerst stormtaferelen al voorbij en met de zeer zware windstoten die er gaan komen zal er her en der nog wel wat schade opgelopen worden, laten we vooral hopen dat het bij materiële schade blijft. Helemaal voorkomen kun je dat toch niet, moeder natuur laat zich niet ringeloren en weet toch altijd wel een losliggende dakpan te vinden, of een kwetsbare boom. Voorkomen van stormschade is lastig, je kunt er wel op voorbereid zijn. Het geven van een naam aan een storm schijnt de bewustwording van mensen te stimuleren, waardoor er meer rekening gehouden wordt met de barre weersomstandigheden die een storm met zich meebrengt. Bouwbedrijven werd geadviseerd alle losse spullen op bouwplaatsen te verankeren en een ander advies, wat ik opgevolgd heb, was om je auto niet onder een boom te parkeren. Meer goedbedoelde adviezen kan ik zo gauw niet oplepelen, maar ik ga er altijd maar vanuit dat mensen ook zelf logisch na kunnen denken.

Voordat de echte storm losbarstte wandelden wij nog even een rondje over de dijk. Jas aan, das om, stevige stappers aan en even lekker, schijnbaar een typisch Nederlands woord, uitwaaien. De Waal ziet er, nu hij weer buiten zijn oevers getreden is, nog imposanter uit. En de windvlagen in de rug of dan weer recht in je gezicht maken het een mooi wandelrondje. Zoals het altijd mooi is om hier te wandelen. Elk jaargetijde, elk weertype.

Meer berichten