Elsemieke maakt een ontwikkeling door waar ze niet alleen nu maar ook voor de toekomst iets aan heeft. Op naar Zweden!
Elsemieke maakt een ontwikkeling door waar ze niet alleen nu maar ook voor de toekomst iets aan heeft. Op naar Zweden! (Foto: Vincent Riemersma)

Elsemieke: 'Ik vind dat ik het kan!'

Al jaren timmert Elsemieke van Maaren (23) aan haar topsport carrière. Dat bracht haar in Oranje naar EK's en WK's skeeleren, maar haar passie ligt toch echt bij het marathonschaatsen. In 2018 won zus Clarissa verrassend zilver bij de Alternatieve Elfstedentocht. De afgelopen week was Van Maaren de revelatie van het 'circus' op de Weissensee.

door Jetty Duister

Zuilichem - Onderweg naar huis heeft Van Maaren even rust. Op het vliegveld is de ontvangst prima. Telefonisch vertelt ze vol enthousiasme over haar prestaties op het Oostenrijkse natuurijs en de plannen voor de komende weken.

In september 2019 begon het winterseizoen met fikse trainingen om in oktober klaar te zijn voor de KPN marathoncompetitie. Team Palet - vastgoed onderhoud rijdt in de Topdivisie met vier vrouwen. Van Maaren is de jongste met haar 23 jaar en dit is haar eerste seizoen in deze ploeg.

Zelfverzekerder
Team Palet rijdt aanvallend ten opzichte van haar vorige ploeg is dat een hele verandering. "Binnen de ploeg hebben we allemaal onze eigen kwaliteiten en specifieke rol. Ineke Dedden en Jade van der Molen zijn aanvallers en Bianca Bakker is de sprinter. Drie maanden geleden raakte zij geblesseerd. Daardoor ben ik een beetje 'de manus van alles' geworden. Ik was een mindere sprinter, maar ik merk dat ik er steeds beter in wordt. In mijn vorige team reden we defensief. Team Palet zit altijd vooraan, ook als het om massasprints gaat. Ik heb meer vertrouwen in mezelf en dat maakt je zelfverzekerder. Op de Weissensee merkte ik dat ik echt in goeden doen was en met Jade meekon in de kopgroep. Toen werd mijn vorm bevestigd, een wauw-gevoel. Eigenlijk was ik een beetje verbaasd over mezelf. Maar het gaf superveel moraal voor de eindstrijd. Bij die eerste wedstrijd van de Grand Prix Weissensee finishte ik vierde na diskwalificatie van de winnares.

Kneiterscherp
De omstandigheden wisselden sterk in Oostenrijk maar de ijsvloer bleef de hele week prima. "Tijdens de zestig kilometer van de Aart Koopmans Memorial was het koud en scheen de zon. De teamcommunicatie verliep prima. Het was een lekkere wedstrijd. Uiteindelijk vierde, maar er had misschien nog meer ingezeten. Bij het Open NK hebben we de slag gemist. Wij waren echt kanshebbers om de winst te pakken. Daar heb je dan wel een kater van." Van Maaren was er dus niet tevreden over, maar met een negende plaats na honderd kilometer toch nog top tien. Lang dralen kon niet, want op het programma stond een criterium van veertig kilometer. "Na die zeperd van het ONK dachten wij, dat gaat ons niet weer overkomen. En we waren echt kneiterscherp. De derde plek van Ineke en mijn tweede plaats gaf ons nog meer moraal voor de laatste wedstrijd.

Alternatieve Elfstedentocht
De tocht der tochten laat in Nederland op zich wachten. Het is folklore geworden en een punt op de bucketlist van velen. Daarom grijpen tal van landgenoten en steeds meer anderen landen de kans om elders die ultieme tweehonderd kilometer te schaatsen. De commercie heeft ook daar toegeslagen. Dat doet echter niets af aan de prestaties van alle recreanten én de wedstrijdrijders. Team Palet had een plan. "We moesten vroeg starten en de wind speelden ons die dag parten. Jade reed vooraan en Ineke en ik hielden ons op in het peloton om de rest bezig te houden. Het is een slijtageslag voor iedereen. Maar dat weet je en daar trainen we hard voor. Verder is het natuurlijk belangrijk dat je goed blijft eten en drinken." Het plan werkte prima want Van der Molen werd vijfde en de Zuilichemse achtste.

Maatpak
Vier keer top tien rijden, 400 kilometer schaatskoers in zes dagen, derde in het GP tussenklassement; een uitstekende prestatie. Dat zal zeker pijntjes geven. "Mijn voeten hebben veel geleden. Ik heb blaren en open plekken, ben super stijf, mijn heupen doen ook zeer en ik heb last van mijn longen. Maar ik ben superfit! Ik heb alles gegeven en die adrenaline; wat een lekker gevoel. Stap voor stap kom ik steeds dichterbij de top dames. De wedstrijd afmaken? Ik vind dat ik het kan!"

Ploeggenoten, aanpak, trainers; in alle opzichten is dit seizoen anders. Het past Van Maaren als een maatpak. Ze heeft de aansluiting gevonden, vooral in zichzelf. De komende weken rijdt ze nog nationale en internationale wedstrijden. Maar eerst krijgen de voeten en het lijf verdiende rust.

Meer berichten