Column: Levendigheid

Door Jelmer aan den Toorn

Afgelopen zaterdag stond de slotavond van de eerste Rossumse Dorpsquiz op het programma. Deze avond was de apotheose van wat een druk dorpsquiz-jaar was. Vanuit de lokale Oranjevereniging zat ik met twee anderen in het organiserende comité. In september 2018 begonnen we met het op poten zetten van de dorpsquiz. We merkten in de regio de populariteit van het fenomeen dorpsquiz en wilden meegaan in die stroming en eens kijken of het in Rossum ook aan zou slaan.

Eigenwijs als we waren, besloten we niet voor een dorpsquiz op één dag, maar met evenementen door het jaar heen. Op Koningsdag van dit jaar gaven we de aftrap met een dik quizboek vol vragen en opdrachten voor de teams. Waarna nog twee evenementen en twee tussentijdse opdrachten volgden waarmee de teams punten konden verdienen.

Van de oorspronkelijk 14 deelnemende teams hebben acht teams het volgehouden tot de eindstreep en die hebben zich dan ook volledig ingezet om een succesvolle eerste editie neer te zetten.

Afgelopen zaterdag dus de slotavond. De opdracht voor de teams was om, lekker traditioneel, een playbackact in te studeren. Dat leverde eerst vooral reacties op als 'Wat doe je ons aan?' en 'Ga lekker zelf staan playbacken', maar de drang om te winnen overwon de schaamte en met verve werden er acht fantastische acts ten tonele gebracht. Stuk voor stuk goed en voor de jury een zware dobber om te beoordelen. Vooraf en tussendoor nog twee quizrondes en de slotavond was compleet. Een waardige afsluiting van een mooi dorpsquiz-jaar. Wat nog meer opviel tijdens de laatste avond, was de gemoedelijke en dorpse sfeer. Veel gehoorde reactie was dan ook dat het een ouderwets gezellige avond was. Het ons-kent-ons-gehalte was natuurlijk hoog, dus dat draagt daar ook wel aan bij. Evenals de drankjes die rijkelijk vloeiden. Rossum en zijn dorpsquizdeelnemers hebben in ieder geval weer iets moois om op terug te kijken.

Volgend jaar weer een dorpsquiz in Rossum, maar dan op één dag. Dat maakt het voor iedereen iets makkelijker, en zeker voor degenen die de vragen en opdrachten mogen bedenken.

Die voorbereiding, dat is misschien nog wel het mooiste geweest aan alles. Met vooruitziende blik al lachen om wat je bedacht hebt, de tussentijdse opdrachten nakijken, de vele vragen om tussenstanden en tips van de sluier, het was mooi om te doen.

Voor ons was het dus erg fijn dat er in het dorp zo enthousiast op ons idee gereageerd werd. Als je iets organiseert hoop je altijd dat mensen er aan meedoen of erop afkomen, daar doe je het uiteindelijk voor. In Rossum lukt dat meestal wel. Er is altijd een wel vaste groep die overal bij is en afhankelijk van het aanbod zijn ook andere inwoners van de partij. Toch merk je ook dat het wel steeds vaker vissen in dezelfde vijver is en dat het lastiger is om iets te verzinnen waar heel het dorp warm voor loopt. Misschien is het de diversiteit van de inwoners, misschien is er gewoon steeds vaker teveel te doen, misschien is de tijd veranderd. Gelukkig zijn er nog genoeg mensen die de levendigheid in het dorp omhoog willen houden, organisatorisch en bezoekend.

Belangrijk voor een dorp, niet alleen voor Rossum.

Meer berichten