Column: Nostalgie

Door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

Wanneer u terugdenkt aan een bepaalde periode in uw leven komen vaak nostalgische gevoelens boven. Het is dan net alsof de negatieve ervaringen uit die periode uit uw geheugen weggesleten zijn. Denk maar eens terug aan uw schooltijd. Meestal herinnert u zich eerst de gezellige en goede momenten en komen de minder goede gebeurtenissen zoals zitten blijven of strafwerk pas op de tweede plaats. Misschien is het zo dat ons brein ons beschermt tegen de invloed van het te lang onthouden van negativiteit uit het verleden. Ik zeg 'misschien' want ik ben immers geen psycholoog en pretendeer niet iets van psychologie te weten. Waarom ik dit onderwerp aansnijd? Omdat de grote Bommelerwaardse stroomstoring van eind 2007 weer in het nieuws was. U zult het zich ongetwijfeld nog herinneren; op de avond van woensdag 12 december ging in de Bommelerwaard plotseling het licht uit. Niet alleen thuis, maar ook bij de buren en op straat. Kortom de waard zat in het donker. Ik reed die avond om elf uur vanaf Utrecht richting Zaltbommel en reed als het ware via de Bommelse brug een zwart gat in. Bijna tastend reed ik naar huis, want het was echt aardedonker.

Wat volgde waren twee dagen zonder elektriciteit omdat een oelewapper die bij de koninklijke luchtmacht werkte met zijn helikopter tegen de stroomvoorzieningskabels over de Waal was gevlogen. De enige stroomvoorzieningskabels voor de Bommelerwaard wel te verstaan. Dat was uiteraard bijzonder vervelend, want mijn huis werd langzaam steenkoud en erg veel kaarsen om de tent te verlichten had ik niet voorradig. Overdag hing ik in Hurwenen de ramptoerist uit en 's avonds dronk ik een pilsje in het café op de hoek dat een stroomgenerator had. Zij wel ja, ik niet. Het was er warempel nog gezellig ook. Na afloop daarvan kroop ik in een koud bed dat met het uur vochtiger en dus kouder leek te worden. Ik kookte eten met wat ik uit de vriezer haalde, want met de gastoevoer was niks mis. Er werd ongevraagd een beroep gedaan op mijn zelfredzaamheid die enigszins op de proef gesteld werd. Het deed me denken aan de evacuatieperikelen van 1995 toen ik mijn huis en dorp niet verlaten had. Het was een vorm van knusheid die u misschien niet zo ervaren heeft, maar ik wel.

Ondertussen werd de stroomvoorziening gerepareerd en keerde op zaterdag 15 december de oude sleur van 'druk maar op het knopje en het licht gaat aan' terug. Gelukkig maar, want inmiddels was wel duidelijk geworden dat de Bommelerwaard maar één elektriciteitstoevoer kende en wel die via de bovengrondse kabels over de Waal bij Hurwenen. We hingen dus aan de laatste mem, dat was wel duidelijk. 150.000 volt hangt er boven de rivier. Je zou er bijna zenuwachtig van worden.

Maar er komt verandering in. De volts blijven hangen, maar krijgen hulp van een nieuwe ondergrondse kabel die op dit moment wordt aangelegd en die bij moet springen in het geval er weer een vliegmachien tegen een kabel of mast plakt. Deze kabel moet, eindelijk na twaalf jaar, de zekerheid bieden dat u koffie kunt blijven zetten, de elektrische openhaard kunt blijven gebruiken en vooral: de nostalgische herinneringen aan december 2007 ruim baan kunt blijven geven.

Meer berichten