De 67-jarige Han Monkhorst campeert op Het Uilennest zodat hij in de buurt is van zijn dochter.
De 67-jarige Han Monkhorst campeert op Het Uilennest zodat hij in de buurt is van zijn dochter.

Op vakantie in de Bommelerwaard

In de zomermaanden zijn er ook in de Bommelerwaard vele toeristen. Marielle Pelle, correspondent van De Toren en Het Carillon gaat tijdens de zomervakantie elke week spontaan bij een toerist op bezoek. Deze week een ontmoeting op 'Het Uilennest' in Hurwenen.

door Marielle Pelle

Hurwenen - Het is aan het begin van de avond als ik op bezoek ga op camperplaats 'Het Uilennest' in Hurwenen. Op het adres aangekomen, zie ik op het eerste gezicht geen camperplaats. Ik wandel door de hal van een champignonnenkwekerij en volg de borden richting de camperplaats. Aan het einde van de hal kom ik op een mooi verzorgd en ruim veld. Tussen de kampeerders ontmoet ik de 67-jarige Han Monkhorst.

"Nou ik ben niet op vakantie hoor", zegt Han, "ik ben hier om mijn dochter wat te helpen die hier in de buurt woont." Op een krukje voor zijn 38 jaar oude Hymer, raken we aan de praat. Han vertelt dat hij uit de buurt van Leiden komt. Hij woont op een woonboot in Voorschoten, maar zijn dochter en ook een broer van hem wonen in Rossum en deze helpt hij op het moment een handje. "Ik ben 67, ik heb er er hard voor gewerkt", zegt Han. "Ik werk nu nog een weekje of soms 10 dagen in de maand en voor de rest geniet ik van alles wat niet kon toen ik nog werkte." Hij vertelt dat hij altijd op de binnen- en kustvaart heeft gevaren. "Ik heb vijf kinderen", vertelt hij, "zij groeiden wel op aan wal, waar mijn vrouw een huurhuis had, maar ik heb ze dus niet dagelijks gezien. Nu geniet ik ervan. Daarom ben ik nu een tijdje hier in de buurt van mijn dochter om haar te helpen en tussendoor ga ik eens een bakkie doen bij mijn broer. Ik sta hier een tijdje en dan reis ik weer verder. In het na-seizoen hoop ik samen met mijn broer nog naar de Ardennen te gaan, maar daar is het nu te druk."

Een huisje op wielen
"De camper is nu mijn huisje, een huisje op wielen", lacht Han. "Verder reis ik hier op de fiets. Zonder fiets ben je niets." Waarop hij lachend zegt: "Zie je me met dit ding al staan op de parkeerplaats van de Coop, voor een paar boodschappen? Je pakt de fiets en staat zo op de dijk." Een plaats waar hij graag komt, vertelt hij. "Ik zit daar graag en zie dan veel bekenden langs varen."

Over de camperplaats vertelt Han dat hij het ervaart als een zee van rust. "Je staat beschut en het is er rustig." De meeste kampeerders komen één nacht. Het is een doorgangscamping, vlakbij de A2.

Trots vertelt Han over zijn 38 jaar oude Hymer camper en over de Hymerclub, waar hij lid van is. "Het is een grootmoederscamper", vertelt Han. "Ik probeer alles zo origineel mogelijk te houden. Ik wil hem niet moderniseren, want dan verliest hij zijn waarde." Ik mag even binnen om het hoekje kijken en stap inderdaad even terug in de tijd met de nog originele bekleding en de bloemetjesgordijnen.

"Ik verblijf in mijn camper of in de woonboot in Voorschoten. Dat is prachtig. Ik heb nog nooit in een huis gewoond. Ik vind het fijn als ik mobiel ben en weer weg kan. Als morgenochtend een schipper belt dat hij hulp nodig heeft, dan draai ik hier de deur op slot en ga ik weer varen."

Ik vraag hem hoe lang hij nog in Hurwenen blijft, voordat hij weer naar huis gaat. Hij kijkt me aan en zegt: "Als je je hele leven elke ochtend wakker bent geworden op een andere plaats, dan is alles je thuis!"

Meer berichten