In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.
In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs. (Foto: )

Vergeet-mij-nietjes

Door Jules Faber

Bijzonder is dat in de meeste Landen in Europa ze hem vergeet-mij-nietje noemen. Zo heet hij in het Engels forget-me-not, in het Spaans no me olvides en in het Duits vergissmeinnicht. In al deze landen staat het vergeet-mij-nietje (Myosotis) symbool voor oneindige liefde en trouw. De meest bekende zijn het bos-, moeras- en het akker-vergeet-mij-nietje. Je vindt hem in bossen, bermen en vochtige plekken. De zachtblauwe, witte of roze bloempjes hebben gele oogjes.

Het vergeet-mij-nietje wordt al sinds de Middeleeuwen gebruikt als geneesmiddel. Bekend om zijn bestrijding van tuberculose (TBC), wat door de medische wetenschap ook erkend is. Het kruidje is in de vergetelheid geraakt omdat TBC vrijwel niet meer voorkomt.

Daarnaast heeft thee, gezet van de bloempjes van het vergeet-mij-nietje, een versterkende effect op het lichaam. Je moet dan 20 gram bloempjes overgieten met 1 liter kokend water. Je kunt de bloempjes ook zo eten, ze hebben een komkommerachtige smaak.

Er is een leuke Middeleeuwse legende over het plantje. Hierin plukte een ridder een bosje moeras-vergeet-mij-nietjes voor zijn geliefde, maar daarbij viel hij in het water. Door de zwaarte van zijn harnas zonk hij meteen. Voor hij verdronk, gooide hij nog snel het bosje moeras-vergeet-mij-nietjes naar zijn jonkvrouw en riep: "Vergeet mij niet".

Audrey Tulkens
Meer berichten