Foto: Hans van Oosterhoudt

Roken

Door Louis van der Sangen

Las ik laatst weer eens in de krant dat er zowaar nog steeds teveel teer en andere giftige stoffen in rookwaar zit. Gesjoemel met de gezondheid van onze medemens. Specialisten en alle anderen die hiervoor gestudeerd hebben verklaren deze ontwikkeling de oorlog. En vechten al jarenlang voor de gezondheid van de reeds zieken en ter voorkoming van nog meer. Rechtszaken worden zinloos en tegen beter weten in, door niet de minste advocaten tegen deze tabak maffia aangespannen. Schande! Ik dacht wat heeft zo'n bericht eigenlijk voor zin? En voor wie is zo'n bericht werkelijk gedoeld? Voor de niet-rokers? Echt niet! Voor de rokers? Nog veel minder! Zo'n bericht wakkert nog meer de helaas tevergeefse bezorgdheid aan van diegene die bezorgd zijn om hun rokende naasten. Maar de rokers boeit het niet, anders waren ze door alle negatieve berichtgeving hierover allang vrijwillig gestopt. Mijn rookervaring is gelukkig al gestopt al rond mijn tiende jaar. Naast de jongensschool was er een speeltuintje met zandbak. En het zoontje van de toenmalige supermarkt bracht op woensdag middag stiekem de peuken mee. En bij onraad verdwenen de peuken in het zand. Het was extra spannend op deze dagen, want de zandbak lag pal aan de achtertuin van de woning van de pliesie.

Laatst werd ik gevraagd of ik een vergeten aangebroken pakje gifstokjes wilde meegeven. Die vraag werd met enige moeite bij mij neergelegd. Mijn standpunt is bij de rokers in mijn dagelijkse omgeving zeer bekend. Terwijl enkele rokers en niet-rokers meeluisteren las in voor wat op het pakje stond. Je kent die vrolijke teksten wel. Ik zeg maar niets over de afgrijselijke afbeeldingen die je al jarenlang aanstaren wanneer je iets afrekent aan de kassa. Er werd door de luisteraars slechts de schouders opgehaald. Boeie, betekend dat volgens mij. De nabestaanden moeten maar zien. De verslaafde roker schuift te makkelijk de eigen verantwoordelijkheid af naar de gifstokjesmakers. Elke roker kent namelijk die ene levenslang rokende persoon die 100 jaar is geworden. Ik ken er veel meer die dat niet gehaald hebben. Bij lange na niet. En nou niet denken dat ik me afzet tegen alle rokers. Eigen keus hoor! Leven en laten leven zolang het kan.

De politiek schreeuwt schijnheilig moord en brand, maar de grootste boosdoener blijft altijd buiten spel. Dat is de belastingontvanger, want die wil natuurlijk dat er zo lang en gezond mogelijk flink doorgerookt wordt. En dat geeft problemen als er teveel troep in de stinkstokjes zitten. Binnenkort gaan de verpakkingen saaier worden. Die opbeurende teksten en die leuke plaatjes blijven, maar geen gekleurde lokkende merknamen erop. En 20 peuken voor tien euro. Dat zal wel helpen. Not! En er is niet één roker die volgens mij durft uit te rekenen wat er allemaal voor leuks gedaan kan worden voor wat je namens de belastingontvanger letterlijke en figuurlijk de lucht in blaast. Twintig peuken voor een tientje. Eén pakje per dag is € 70,- per week. Dat is toch een slordige € 3.500,- per jaar. Maar zolang als er enorme winsten worden gemaakt en nog veel meer accijnzen in de staatskas terecht komen, zal er weinig veranderen. Dit geldt ook voor alle producten waar te veel zout en suiker in wordt verstopt. Afijn, tijd voor een pilsje. Alcoholvrij natuurlijk!

Louis van der Sangen
Meer berichten