Longkruid (Pulmonia)

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

Heeft u het longkruid al zien staan bij de tuincentra? Pulmonia, wat van de Latijnse naam 'Pulmo' (long) komt is een verwijzing naar het blad met de op longvlekken gelijkende vlekken. Daarom dacht men dat het plantje wel goed zou zijn tegen longziekten.

Het klopt niet altijd dat je aan de plant kunt zien wat de mogelijke medicinale werking is. Maar laat het deze keer nou eens kloppen! Er zitten slijmoplossende stoffen in, zoals saponinen en looistoffen. Men zette daar vroeger longthee van, waarbij men naast een eetlepel longkruid, ook een theelepel gestampte venkelzaad en een theelepel weegbree toevoegde. Ik moet u wel waarschuwen om deze thee niet te veel te drinken. Er zit allantoïne in dat bij overvloedig gebruik maagklachten kan veroorzaken.

In de moderne farmacie gebruikt men extracten van de bladeren voor de behandeling van ontstekingen aan de luchtwegen.

De volksgeneeskunde kent een leuk verhaal waarin wordt verteld dat Maria tijdens het geven van borstvoeding aan Jezus wat druppels moedermelk op het blad van het longkruid liet vallen. Dat zou de verklaring zijn dat het longkruid goed is om longziektes te behandelen.

Longkruid is trouwens ook een van de kruiden waar vermouth (martini) van gemaakt wordt.

Voor mij is het vooral een mooie bodembedekker met zijn fraaie bloemen, die van blauwachtig paars naar roze verkleuren.

Meer berichten