Foto:

Hondensprongen

Door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

Van sommige nieuwsberichten lusten de honden geen brood. Die berichten vallen meestal onder de noemer van 'nepnieuws'. Vooral op de eerste april moet men oppassen want dan viert nepnieuws hoogtij. Maar wat te denken van het volgende. In het schotse Dumbarton bevindt zich een stenen brug uit 1895 over een ravijnachtige diepte. De uitstraling van de Overtounbrug doet spookachtig aan en er lijkt dan ook wat aan de hand te zijn met het oude bouwsel. In de afgelopen jaren namelijk, hebben zo'n driehonderd honden een vermeende zelfmoordpoging ondernomen door van de ruim vijftien meter hoge brug af te springen. En dat zonder bungeekoord. Zo'n vijftig onfortuinlijke viervoeters overleefden de sprong niet en belandden, naar men hoopt, in de hondenhemel. Dat laatste lijkt geen slechte plek om te vertoeven, maar het is een mysterie waarom zoveel honden op die plek ervoor kiezen om het tijdelijke met het eeuwige te verwisselen. Om het aantal zelfmoordpogingen te beperken staat er zelfs een waarschuwingsbord bij het begin van de brug dat de baasjes adviseert om hun viervoetige vrienden aangelijnd te houden. Voorzover bekend zijn geen van de baasjes ooit hun hond nagesprongen. Dat is maar goed ook, want het is niet geheel en al zeker dat honden in hetzelfde hiernamaals belanden als hun eigenaren.

Enfin, de bewoners van Dumbarton tasten in het duister omtrent het hoe en waarom van het bizarre verschijnsel. Zoals altijd zijn er dan mensen die een verklaring zoeken in het bovennatuurlijke. Er zouden zich magische krachten op en rond de brug manifesteren. De in gotische stijl gebouwde brug zou een keltische 'thin place' zijn. Een mystieke plek waar hemel en aarde elkaar overlappen. Anderen menen dat het verschijnsel van het hondenmysterie alles met geesten te maken heeft. 'De Witte Vrouw van Overtoun' zit er achter, meent men. Dit is een spokende legende die in 1908 overleed en die de dood van haar echtgenoot nooit zou hebben verwerkt. Dat is vreemd want er zijn meer van zulke vrouwen maar die reageren hun verdriet nooit af op andermans honden. Goede raad is duur, maar een Britse dierengedragsonderzoeker probeerde het mysterie te ontrafelen met een geurtest. Testhonden werden geconfronteerd met de geuren van muizen, eekhoorns en nertsen. Dit omdat er nertsen onder de brug zouden leven. Geen enkele hond maakte bokkesprongen die overtuigend waren, dus viel er niks te bewijzen. De Nederlandse hondenkenner Klaas Wijnberg zegt er het volgende van: "Het is gissen maar mijn eerste gedachte is dat honden geen diepte kunnen inschatten. Wat wij op achtentwintig meter scherp zien, ziet een hond pas op zeven meter. Misschien oogt die ondergrond ondiep vanwege de begroeiing. Er zou daar iets kunnen zijn waardoor honden het perspectief verliezen. Iets waardoor het brein in de war raakt." Misschien is een hondenbril raadzaam maar met zoveel verschillende meningen wordt het mysterie van de Overtounbrug natuurlijk alleen maar groter en voedt het de theorie van de magische oorzaak: de 'thin place' of 'De Witte Vrouw van Overtoun'. Maar dat gelooft geen hond.

Meer berichten