Nina heeft van haar hobby haar werkt gemaakt. Maar samen winnen is ook heel mooi. Op naar het hoogst haalbare!
Nina heeft van haar hobby haar werkt gemaakt. Maar samen winnen is ook heel mooi. Op naar het hoogst haalbare!

Dressuurrijden: een vak apart!

Ken je Stal van Mook niet, dan is het niet aan te raden in het donker en de winterse kou je eerste rit richting Alem te ondernemen. Gelukkig zijn er technische hulpmiddelen en behulpzame dorpsbewoners. Zij weten precies waar het familiebedrijf te vinden is. Daar is het binnen lekker warm en de dampende thee met cake staat al snel op tafel. Nina, haar vader, moeder en zus zijn ook aangeschoven. De ordners met Nina's juryrapporten vertellen het verhaal van de nog prille wedstrijdcarrière, haar passie, teleurstellingen en dromen.

door Jetty Duister

Alem - Nina is geboren en getogen in Alem, een 'ons kent ons' dorp in de Bommelerwaard. Haar opa en oma begonnen daar met een agrarisch bedrijf. Waren er eerst ook nog varkens te vinden, sinds 2011 richt het familiebedrijf zich enkel op de paardenfokkerij en de trainingen. In Velddriel staan zo'n 40 paarden op stal en in Alem ruim 80. Tal van 'dames' staan in de kraamkamer, in de gaten gehouden door rode kater Bas die parmantig rondstapt. Nina groeide op tussen de 'beesten'. Moeder vertelt dat de meiden nooit angst voor de paarden hebben gekend. "Lotte en Nina zagen ze als huisdieren waarmee je kon spelen, knuffelen en zelfs lekker bij kon liggen. Vriendinnetjes kwamen er niet veel. Ze deden alles samen en waren vaak buiten in de weer. En dat doen ze nog steeds."

Paardenmeisje op ponykamp
Miriam en Geeske waren de Shetlanders waar Nina als amazone mee begon. "Dat waren echte mini's. Ik was denk ik een jaartje of vijf. Daarna volgde Cinderella 1. Daar heb ik niet veel op gereden. Wel op haar opvolger. Lotte en ik moesten die pony samen delen. Met haar gingen we op wedstrijd tot in de klasse M. Omdat ik qua lengte groter werd, moest ik verder met een andere pony." Net als veel andere paardenmeisjes ging ook Nina naar een ponykamp. Bij thuiskomst van het kamp stond haar een grote verrassing te wachten: Dabor! Hij bleek een topper te zijn. Samen gingen ze de uitdagingen aan in de wedstrijden. In anderhalf jaar reden Nina en haar toppertje de winstpunten bij elkaar om in sneltreinvaart te promoveren van de B klasse tot en met M2. "Met die pony moest ik zelf alles nog leren. Ik was tenslotte pas elf jaar. Wat lastig was? Netjes rijden bijvoorbeeld. Tot dan toe was ik altijd wel bezig met de pony's, maar veel meer spelenderwijs. Je rijdt wel, maar traint niet echt serieus. En als je resultaat wilt halen moet dat wel. Gelukkig had, en heb ik, er veel lol in en dat motiveert me om door te gaan.

Huilend bij van Grunsven
Beter worden doe je met vallen en opstaan. Misschien niet letterlijk, maar Nina weet dat het niet makkelijk is om je doelen te bereiken. Soms kost dat zelfs tranen. "De verplichte proeven staan uitgeschreven in het KNHS dressuurboek en die wisselen regelmatig. Tot de klasse ZZ Zwaar mag je iemand aanwijzen die de proeven 'langs de lijn' voorleest. Mijn moeder doet dat vaak. In 2012 reed ik op Cuganita M, die M staat overigens voor Mook, een mooi model merrie, maar geen makkelijke pony. Het was een karakterdier, vol temperament waar ik niet altijd van op aan kon. Regelmatig vroeg ik me echt af of het niet aan mij lag. Ik weet nog dat ik bij mijn toenmalige club uitgeloot werd om een clinic bij Anky van Grunsven te volgen. Daar kijk je naar uit, maar wat viel dat tegen! Je kreeg maar heel even les en helaas liet Cuganita me een beetje zitten. Ik kreeg haar gewoon niet aan de gang en dan voel je jezelf voor schut staan. Wat ik me nog heel goed herinner is dat Anky me op geen enkele manier hielp." Ook toen waren er waterlanders en Nina is daardoor nooit fan van Anky geworden. Haar voorbeeld is Edward Gal.

Technisch rijden
Nina werd op haar twaalfde geselecteerd voor de beloften trainingen in het Regiotalentenplan. Om de twee weken reed de hele familie, op een doordeweekse avond naar Uden. Zwaar, want de volgende dag was een gewone schooldag! In 2013 kwam Nina in contact met Marrigje van Baalen. "Zij heeft mij de technische paardenkant laten ervaren en het proefgericht rijden. Je ontwikkelt niet alleen jezelf, maar je gaat ook herkennen en misschien wel erkennen dat de ontwikkeling van sommige paarden niet zo loopt zoals je hoopt."

"Van Marion Schreuders kreeg ik mentale trainingen die me hebben geholpen mezelf te kunnen ontspannen tijdens de wedstrijden. Ik wil altijd de beste zijn. Om mijn ultieme doel te bereiken, de Olympische Spelen, moet er nog heel wat gebeuren." In Nijmegen heeft Nina haar opleiding bij Helicon afgerond die feilloos aansluit op haar dagelijkse hippische gang van zaken. "Ik ben bezig met onze paarden: als sporter en trainer. Thuis geef ik privélessen en bij rijverenigingen clubtrainingen." Alles kan bijdragen aan succes en dat hoeft niet alleen sportief te zijn. Getraind door Nina rijdt Anne Meulendijks volgens kenners een GP topper in de dop. En dat is een mooi compliment.

Er komen heel wat namen van eigen gefokte en getrainde viervoeters langs. Ze komen en gaan. Nina kijkt daar meestal nuchter tegenaan. Met blijvertje Elinda M, Nina's liefste en best werkende merrie rijdt ze nu GP U-25. Een andere favoriet is Illusionist M met wie ze in augustus M1-brons won bij de Hippiade, het NK Outdoor.

WK
Trainster Marrigje van Baalen is gestopt. Sindsdien komt Cor Loeffen aan huis. Niet meer naar Brakel rijden scheelt in tijd. Nu is het focussen op 15 maart. "Het NK podium in de M2 is haalbaar, maar het blijft een jurysport. En er is nog iets. Voor 1 maart moet ik beslissen of ik de voorrondes van het WK ga rijden waarvoor ik ben uitgenodigd door de bond." Met de ondersteuning van familie en haar vriend, die zelfs vakanties laat schieten, kan de weg naar hogere klassen en het B-kader ingezet worden.

Meer berichten