Inge van Wijgerden stimuleert kinderen graag om creatief aan de slag te gaan met taal. Ze wil kinderen meegeven dat ze zich vrij mogen voelen om alles op te schrijven
Inge van Wijgerden stimuleert kinderen graag om creatief aan de slag te gaan met taal. Ze wil kinderen meegeven dat ze zich vrij mogen voelen om alles op te schrijven

Poëzie als prikkeling en ontdekking voor vrijheid

De laatste donderdag van januari wordt traditioneel afgetrapt met een gedichtendag, die het begin vormt van de jaarlijkse poëzieweek. In het kader van deze poëzieweek ontmoeten we de 37-jarige dichter Inge van Wijgerden.

door Marielle Pelle

Gameren - "Het is hip om een week te maken van een bepaald onderwerp, maar het zijn allemaal onderwerpen die een heel jaar belangrijk zijn." Met deze opmerking kopt Inge van Wijgerden het doel van de poëzieweek in. Ze zet hem kracht bij, door dit te onderstrepen met het voorbeeld: "Je leest toch ook niet maar één dag in het jaar een boek? Ik wil de week niet ontkrachten hoor", vult ze aan, "want het is goed om poëzie één week centraal te zetten en hier aandacht voor te vragen."

Liefde voor schrijven
Inge groeide op in de Bommelerwaard en vertelt dat ze als kind al dol was op lezen. Wekelijks een bezoek aan de bibliobus die in het dorp kwam en met stapels boeken naar huis om ze zeven dagen later weer allemaal uitgelezen terug te brengen. "In mijn tienerjaren ontstond ook de liefde voor schrijven en ik ontdekte wat taal doet", vertelt Van Wijgerden gepassioneerd. "Met taal kun je emotie beschrijven, maar ook oproepen. Met taal houdt je dingen levend." Ze kijkt me aan en onderstreept dit met de opmerking: "We schrijven niet voor niets geschiedenis!"

Van Wijgerden verzorgt verschillende workshops op het gebied van creatief schrijven en in haar vrije tijd werkt ze aan een kinderboek wat zich gewoon in het straatbeeld van Gameren afspeelt. "Ik heb zelf een passie voor lezen. Ik wil een boek vasthouden. Ja", knikt Inge dan, "ik ben iemand die ezelsoren in een boek maakt. Taal moet je vasthouden!"

Vrijheid
Al pratend valt elke keer het thema van de poëzieweek 2019: 'Vrijheid'. Geboeid vertelt Inge over de vele workshops creatief schrijven die ze verzorgt voor kinderen: "Dichten met het vrije vers is mijn lievelingsvorm in poëzie. Hier zitten geen regels aan. Hier kun je alle vrijheid in kwijt." Van Wijgerdens gezicht straalt van passie als ze vertelt hoe ze kinderen stimuleert om creatief aan de slag te gaan met taal, hoe ze wil proberen om kinderen mee te geven dat ze zich vrij mogen voelen om alles op te schrijven. "Een kind moet leren om dat te durven, want van hun ouders of op school horen ze veel regels. Kinderen moeten de vrijheid hebben om te ontdekken dat ze met het schrijven van een gedicht of met het handletteren van een poster hun gevoelens kunnen en mogen verwoorden." Van Wijgerden lacht en zegt: "Dan mag een olifant paars zijn. Een kind mag woorden geven aan zijn fantasie."

"Maar dat geldt ook voor volwassenen hoor", benadrukt ze. "Kinderen is een uitdagende doelgroep om rondom poëzie mee bezig te zijn. Kinderen zijn nog vrij in hun denken. Die kunnen nog zeggen waar ze niet over nagedacht hebben. In de ontmoetingen merk ik dat ik kinderen mag prikkelen om ze daarna zelf dingen en gedachten te laten ontdekken. Volwassenen biedt je door workshops rondom poëzie juist verdieping in het leven. Soms gewoon door de concrete vraag te verwoorden: Wat zijn je dromen?"

Terwijl Van Wijgerden voor zich uitkijkt en mijn oog valt op de vele vormen van taal en poëzie die haar huis vullen, zegt ze: "Dat is zo mooi aan poëzie. Taal verbindt! Taal maakt nieuwsgierig!"

Meer berichten