De karateka traint dagelijks zijn lichaam en geest om de top in zijn sport te bereiken. Foto: Jordan Rijnders Fotografie
De karateka traint dagelijks zijn lichaam en geest om de top in zijn sport te bereiken. Foto: Jordan Rijnders Fotografie (Foto: Jordan Rijnders Fotografie)

Vereist: ijzeren discipline!

Mitchell Beckers, een twintigjarige hbo-student, barst van de ambitie. Hij wil een zo hoog mogelijk niveau in het karate halen. Om dat doel te bereiken, verhuisde hij vorig jaar van zijn stabiele thuishaven in Bommel naar de onbekende grote stad Leeuwarden. De trainingen bij Raymond Snel zijn hem veel waard, maar zijn eerste studiekeuze en het 'op jezelf' wonen waren niet helemaal wat hij ervan verwacht had.

door Jetty Duister

Zaltbommel - Gameren is het dorp waar Mitchell geboren is. "Ik zat in groep vier en verhuisde samen met mijn moeder en twee broers naar Zaltbommel toen mijn ouders scheidden. In het weekeinde gingen we dan naar mijn vader. Wat heel bijzonder is? Na een aantal jaren zijn mijn ouders weer bij elkaar gekomen en het gaat nog steeds goed." Misschien is dat wel de reden waarom Beckers zo hangt aan zijn familie die hem een 'thuis' geeft.

Rust, reinheid en regelmaat
Rust, reinheid en regelmaat, een gulden regel voor topsporters. Het heen en weer reizen om in Leeuwarden te trainen was de grootste reden om te verkassen. Na zijn schooljaren aan het Cambium, volgde een mbo-studie Marketing in Den Bosch. Met een diploma op zak vertrok hij in de zomer van 2017 naar het hoge Noorden. "Dat was een hele bewuste keuze. Ik kon zonder reisafstanden iedere dag trainen, studeren en wilde daar iets op te bouwen. Maar Bedrijfskunde MER bleek niet mijn ding en je eigen huishouden runnen en het financiële plaatje rond krijgen, viel ook niet mee." In het weekeinde was er niks te doen en dan wilde hij het liefst naar huis. "Er liepen nog wat meer dingen niet zoals ik wilde. Je moet keuzes maken. Daarom woon ik weer bij mijn ouders en reis als vanouds op en neer naar Friesland. In Den Bosch volg ik nu de opleiding Communication en Multimedia Design; een combi van techniek en kunst. Mij trekt daarin technische kant, zoals websites bouwen, het meest." Het is duidelijk dat Beckers' echte passie sport is. Toch vindt hij een hbo-papiertje voor later belangrijk. "Ik zie karate als een studie. Mijn school en sport verschillen compleet van elkaar en hebben geen links. Daardoor kan ik de aandacht voor beiden strikt gescheiden houden. Eén keer per week ga ik naar de sportschool van Raymond Snel (voormalig wereldkampioen karate Kumite, red.). De andere tachtig procent van de trainingsarbeid moet ik thuis doen." Het mag duidelijk zijn dat zo topsport bedrijven een ijzeren discipline en mentale hardheid vereist. Beckers staat er in die zin alleen voor. Van zijn avontuur in Leeuwarden heeft hij veel geleerd: zijn eigen boontjes doppen, goed plannen en soms kiezen voor de automatische piloot. Hij beseft nu eens te meer hoeveel zijn ouders hem ondersteunen. En sponsors? Lastig, want die mogen niet op het pak. Toch zijn Budoland en Hayashi suppliersponsors en daar is Beckers blij mee.

Denkbeeldige tegenstanders
"Als topsporter moet je het uiteindelijk alleen doen. Ik begon als klein jongetje met karate bij Adriaan Spee in Zaltbommel. Daarna werd Waalwijker Gerrie van Tilburg mijn trainer. De overstap naar Raymond Snel veranderde veel, zoals switchen naar een andere stijl binnen het karate. Je hoeft dan niet opnieuw te beginnen, maar er zijn wel duidelijke verschillen. Mijn stijl heet Inoue-ha Shito-ryu. Op wedstrijden laat ik verschillende kata's zien. Hoe ik mijn katalijst kies? Je moet eigenlijk alles beheersen, maar de ene beweging past meer bij je dan de anderen." Het is de kunst om de juiste balans tussen ontspanning en kracht te laten zien. "Je weet hoe je kata er inhoudelijk uit moet zien om punten te scoren. De jury kijkt onder andere naar het verschil in tempo, snelheid, kracht, expressie en de correcte uitvoering. Waar je verbeterpunten zitten en wat juist prima ging, dat weet je niet." Hoe de jury het schijngevecht tegen denkbeeldige tegenstanders beoordeelt, blijft altijd de vraag. Transparantie is nergens zichtbaar. Volgens Beckers zijn er wel ontwikkelingen gaande.

King Kjeld als inspiratiebron
Hoe moeizaam begon 2018? "Ik moest een liesbreukoperatie ondergaan. Een bekende sportblessure waar ik van jongs af aan last van had. Hoewel ik er tegenop zag, ben ik blij dat ik gebeurd is. Drie weken, na de ingreep in Duitsland, kon ik al lichtjes activiteiten doen. Gelukkig waren de Olympische Winterspelen in februari op tv. Ik haal uit andere sporten inspiratie. Hoe Kjeld Nuis uiteindelijk twee keer Olympisch kampioen is geworden, is wel een heel mooi voorbeeld en het bewijs dat je altijd in jezelf moet blijven geloven. In maart stond ik weer op de tatami van een toernooi met een meetmoment voor het Europees jeugd kampioenschap en haalde gelijk punten. Dat het herstel snel ging, voelde ik aan mijn lijf, zoiets weet je."

Sindsdien heeft Beckers aan verschillende nationale en internationale toernooien deelgenomen. "Ik hield het niet voor mogelijk, maar ik heb dit jaar toch voldoende punten gehaald om door bondscoach Almir Skrijelj voorgedragen te worden aan de Karate-do Bond Nederland. Zij beslissen uiteindelijk wie Nederland mag vertegenwoordigen."

In februari 2019 vindt het EJK in Denemarken plaats. Beckers ziet niet in waarom de bond hem niet zou sturen. Hij gaat! De voorbereidingen? 's Morgens van zeven tot negen trainen, letterlijk in de achtertuin, naar school, thuis eten, weer trainen en slapen. Op maandag, vrijdag en zondag naar de sportschool in Zaltbommel of Haaften en één keer per week naar Raymond Snel. Tokyo 2020? "Alles kan. Je moet in de WKF top 100 honderd staan om naar de kwalificatietoernooien te mogen. 2024 is denk ik realistischer. Ik focus me nu op het EJK tot 21 jaar, daarna moet ik tegen de 'grote' mannen strijden."

Meer berichten
 




Shopbox