Logo carillon.nl


Reizen in de tijd

door Robert Goesten, Michigan, U.S.A.

Als een vooraanstaand politicus sterft en zijn of haar politieke loopbaan verschijnt in de krant, dan maak ik altijd een reis in de tijd. Tijdreizen lijkt me geweldig, maar tot nu toe kan ik dat alleen maar in mijn hoofd. Voordeel daarvan is dat je geen tijdmachine nodig hebt. Het nadeel is echter dat je niet vooruit kunt in de tijd maar gebonden bent aan een blik in het verleden. Afgelopen week heb ik weer aan tijdreizen gedaan. Dit naar aanleiding van het overlijden van oud-premier Wim Kok. In alle dag- en weekbladen werd zijn doopzeel gelicht en daar kon ik de lichtende punten in mijn leven aan ophangen. Ik was geen fan van Kok maar zijn politieke loopbaan maakt desondanks wel indruk. Begin jaren tachtig was ik bouwkundestudent en al zeer in politiek geïnteresseerd. Terwijl ik in bouwkundeboeken snuffelde ergerde ik me mateloos aan Koks luide en agressieve manier van actievoeren voor de vakbond FNV. Hij bracht de werknemersorganisaties er echter wel toe om een akkoord met de werkgevers te sluiten over loonmatiging in ruil voor banen, iets waar de Hollandse economie nu nog profijt van heeft. Het 'polderen' zag het levenslicht.

Toen ik een eigen bedrijf startte en de gemeentepolitiek in ging, halverwege de jaren tachtig, werd Kok de fractieleider van de PvdA in de Tweede Kamer. Ook al niet mijn partij, maar hij werd vervolgens minister van Financiën en deed dat zoals een goede boekhouder betaamt: 'zuunig'. Hij streek daarmee flink tegen de haren van zijn oud-vakbondsgenoten in. Kok deed waar hij voor ingehuurd was, of dat nou in het straatje van zijn achtergrond paste of niet; als een echte boekhouder. In 1994 kocht ik mijn droomhuis en mijn eerste motor en werd Kok minister-president van twee opeenvolgende 'paarse' kabinetten. In de beginjaren liftte hij mee op de goede economie maar toen deze wat minder werd ging het met Kok ook gelijk bergafwaarts. In 2001 verhuisde ik naar Amerika en gaf de premier in het daarop volgende jaar aan na de verkiezingen te zullen stoppen. Of er een verband tussen die twee gebeurtenissen was, is nooit aangetoond. In 2002, enkele weken voor de Tweede Kamer verkiezingen, was ik toevallig in Nederland en werd Pim Fortuyn vermoord. Daar was geen verband aanwezig... Kok kwam flink in de verdrukking omdat hij meegedaan had aan de niet aflatende demonisering van Fortuyn. Zijn partij verloor dan ook zwaar en Nederland werd veroordeeld tot een aantal jaren met de spreekpop Balkenende.

In zijn nadagen aanvaardde de oud-premier diverse commissariaten bij verschillende grote bedrijven. In die hoedanigheid stemde hij in met dikke bonussen voor bestuurders van die bedrijven. Een verschijnsel dat hij als politicus als 'exhorbitante zelfverrijking' had betiteld. Opnieuw was hij de boekhouder die deed wat er van hem verwacht werd. Daarmee hielp hij echter de fundering voor de volgende economische crisis te leggen.

Omdat ik geen fan van hem was heb ik wellicht de natuurlijke neiging om de negatieve punten van de man te benadrukken. Het zijn echter gegeven feiten en de tijdmachine in mijn hoofd verandert daar niks aan.

Meer berichten