Logo carillon.nl


De zichtbare power van Reumerman zit verborgen onder haar judopak. De krachtsexplosie én de mentale ontspanning moet er op het WK in één dag uitkomen.Foto: Jetty Duister
De zichtbare power van Reumerman zit verborgen onder haar judopak. De krachtsexplosie én de mentale ontspanning moet er op het WK in één dag uitkomen.Foto: Jetty Duister

In geleende judobroek succes?!

De 20-jarige Reumerman is geboren en getogen in Hedel, studente organisatie-wetenschappen aan Tilburg University en internationaal topsporter. Toch zal er maar bij weinig sportliefhebbers een lampje gaan branden. Jammer en onterecht, want deze judoka timmert flink aan de weg.

door Jetty Duister

Hedel - Judo was niet haar eerste kennismaking met sport en bewegen: "Ik begon met zwemles. Bij Paulette Willems heb ik later lang balletlessen gevolgd. Daarna werd het tennis. Toen viel het mensen al op dat ik heel sterk was; alle ballen gingen ver uit! Mijn broer zat op judo in Den Bosch en ik ben hem gevolgd." Vrij snel kon de Hedelse met een oudere groep meetrainen. Maar die boden haar te weinig tegenstand. Bij judoclub Berlicum ging dat beter. Het jonge talentje mocht al gauw meedoen aan de clubkampioenschappen. "Die won ik van een jongen: Nino van Lijssel, die kon daar wel tegen hoor. Inmiddels is hij gestopt, maar ik kom hem nog wel eens tegen. Via districtswedstrijden plaatste ik me voor de Nederlandse Kampioenschappen." Dat smaakte naar meer. Om die honger te kunnen stillen, stapte Reumerman over van Berlicum naar Eindhoven. Sinds twee jaar komt ze uit voor Sport- en gezondheidsinstituut De Korte in Rotterdam/Hoogvliet, waar de vermaarde Chris de Korte de scepter zwaait. Hij heeft al heel wat succesvolle judoka's onder zijn hoede gehad en gaat daar, ondanks zijn 80 jaar, gewoon mee door.

Op niveau, anders kak je in!
Reumerman begon met de witte band en heeft de zwarte echt verdiend. "Als je zestien bent, kun je examen doen voor de zwarte band. Ik wilde dat niet, omdat het dan voor mij niet genoeg betekenis zou hebben. Door het behalen van mijn eerste Nederlandse titel in 2017 kreeg ik hem toch en dat voelde echt goed. Mijn doelen? Presteren! Maar het sporten moet wel leuk blijven. Dat is gelukkig nog steeds zo, ook toen het minder ging, deed ik het graag." Juul Franssen, die vorige maand een bronzen medaille bij het WK voor senioren won, is in Rotterdam haar trainingsmaatje. Met zo'n topper sparren is natuurlijk fantastisch. "Ik heb, ook persoonlijk, een goed gevoel bij haar. We zitten beiden in de gewichtsklasse tot 63 kilogram en trainen op een hoog niveau. Dat is fijn, want anders kak je in." Wat ook zou helpen is goede begeleiding, vaste trainers en structuur. Franssen weet daar alles van en Reumerman inmiddels ook. "Een seizoen loopt van januari tot en met oktober. Je moet je doelen stellen voor het seizoen. Welke medailles wil je halen, hoe en met wie geef je daar inhoud aan. In anderhalf jaar heb ik negen coaches gehad." Absoluut geen stabiliteit voor de sporters dus. De trainers zijn in dienst van de judobond waardoor judoka's soms aan de goden overgeleverd lijken. Opvallend: "Drie van de coaches heetten Mark; Mark van der Ham, Mark Earl en Mark Kuizinga. De judoclub in Berlicum is een speciale plek. Ik ben er altijd welkom en het is er altijd fijn. Met Jo Gevers, de trainer die me naar de Nederlandse top bracht, heb ik nog veel contact", vertelt ze glimlachend.

Zonder kruisband
"Ik heb al heel veel internationale wedstrijden gejudood. Om je te plaatsen voor een Europees- of wereldkampioenschap zijn er meetmomenten. Maar soms gaat er een dikke streep door je planning. Vorig jaar juli scheurde ik tijdens een toernooi in Berlijn mijn voorste kruisband helemaal af. Voor een dergelijk blessure staat een herstel van negen maanden. Mijn knie was echter zo stabiel dat, na overleg met de doktoren in het Rotterdamse Erasmus ziekenhuis, is besloten om niet te opereren. Ik ken mijn lijf en voelde dat het kon. Met fysiotherapeut Rob Wolters uit Ammerzoden ben ik toen aan de slag gegaan." En die revalidatie ging voorspoedig want eind januari stond Reumerman weer op de tatami. Fantastisch werk, maar kostbaar: de revalidatie werd alleen volledig vergoedt na een operatie. Gelukkig ondersteunen Reumermans ouders haar droom.

Pure mentale winst
Bij haar rentree in januari testte Reumerman zichzelf in een seniorenwedstrijd voor het goede gevoel en om te weten waar ze stond. Ze verloor van de Deense judoka die haar de knieblessure had bezorgd. De manier waarop ze toch negende werd, was pure mentale winst. "Het was geen toeval dat ik haar tegenkwam. Ik heb maanden veel pijn gehad, ben zoveel door mijn knie heen gezakt en was zelfs angstig. Mijn revalidatiekeuze was best abnormaal, maar Mark (Huizinga, red.) heeft ook geen kruisband. Ik heb daarna, met een leeg hoofd, een prima Europa Cup seizoen gedraaid met veel podiumplekken waardoor ik geselecteerd werd voor het Europees- en wereldkampioenschap. Drie weken geleden was het EK onder 21 jaar in Sofia. Ik lootte tegen de latere kampioene. In de eerste ronde vloog ik eruit in de verlenging op één strafje en heb wel even gejankt, want ik kwam voor een medaille."

Misschien komt die er op de Bahama's. De voorbereidingen op het WK met trainer Rob Henneveld zijn in volle gang. In Reumermans dagelijkse routine verandert niets. Zo is de weegschaal, anders dan bij de meeste vrouwen, haar 'vriendin'. "In het judo is het juiste gewicht een onderdeel van de sport. Hoe stabieler hoe beter. Ik heb een energierijk voedingsschema, hou rekening met de dagen dat ik ongesteld ben en altijd met mijn vochtbalans. Ontspannen helpt ook. Met vriendinnen afspreken, mijn studie en familie zorgen voor de juiste balans tussen topsport en de gewone wereld." Na het kampioenschap gaat Reumerman vakantie vieren op de tropische stranden.

Maar eerst moet het op 19 oktober allemaal gaan gebeuren. Wie weet helpt de geleende witte judobroek van een vriendin waarin ze tot nu toe alles heeft gewonnen!

Meer berichten