Logo carillon.nl


Dorpshuisbeheerder Ad Robbemondt (staand) en dorpraadslid Maarten Daalder op het 'varkensweitje', het parkje in Well. Foto: Alie Bakkenes
Dorpshuisbeheerder Ad Robbemondt (staand) en dorpraadslid Maarten Daalder op het 'varkensweitje', het parkje in Well. Foto: Alie Bakkenes

Alles wel in Well

Well leent zich als geen ander voor het maken van woordspelingen. In gesprek met Ad Robbemondt, al acht jaar voorzitter van het stichtingsbestuur van dorpshuis 'Ons Huis' in Well en Maarten Daalder (voorzitter van de dorpsraad Well) komen er dan ook meteen een aantal voorbij. Van 'Wellkom in Well' tot 'Het well en wee van Well'. Het dorp aan de uiterste zuid-west zijde van de gemeente Maasdriel is een van de rustige, kleine kernen van de gemeente. Zo'n dorpje met straatjes met oude huizen waar je niet komt als je er niet hoeft te zijn en waar schijnbaar nooit iets gebeurt. Met een kerk, een school, wat horeca en een dorpshuis. En daar ging het bijna mis. Als het aan de gemeente had gelegen, was 'Ons Huis' een paar jaar geleden voorgoed op slot gegaan. Maar niet als het aan Well lag. En dus wordt er nu verbouwd.

door Alie Bakkenes

Well - Het begon allemaal zo'n zes jaar geleden. De economie draaide stroef, overal werd flink bezuinigd. In Maasdriel was een nieuw accommodatiebeleid in de maak. Met een strenge blik werd gekeken naar het 'gemeentelijk vastgoed' zoals het een beetje kil werd omschreven. Veel dorpshuizen, ook dat van Well, hadden te maken met onderhoudsachterstanden, exploitatietekorten en beheerconstructies die niet optimaal werkten. Om de kosten voor de gemeenschap te drukken, werd gekeken naar oplossingen. Volgens de gemeente had niet iedere kern zijn eigen voorziening nodig en kon er best worden gedeeld met de omliggende, grotere kernen. In Heerewaarden werd, met succes, alles uit de kast gehaald om te redden wat er te redden viel en het verdwijnen van het dorpshuis en later wellicht ook de school en de sportaccommodatie te voorkomen.

Roer om
Ook in Well liet de exploitatie van het dorpshuis te wensen over en het bestuur klopte bij de gemeente aan voor 'exploitatie-subsidie'. Robbemondt: "In Well dachten we: er gaat ieder jaar zoveel geld naar MFC De Kreek Kerkdriel, nu wordt het tijd voor Well. Maar daar had de gemeente geen oren naar. Met als gevolg dat sluiting van ons dorpshuis heel dichtbij kwam." Robbemondt, toen ook al beheerder van 'Ons Huis', was geschokt, volgens hem zou met de sluiting van het dorpshuis het hart uit het dorp worden gesneden. Hij besloot dat het roer om moest: niet meer naar anderen kijken, maar zelf anders gaan werken. Met de nieuwe beheerder van het dorpshuis werden meteen andere afspraken gemaakt over bijvoorbeeld de inkoop en schoonmaak. De stichting werd lid van de vereniging DKK Gelderland (Vereniging Dorpshuizen Kleine Kernen) en vroeg hen om advies. Robbemondt: "Het bleek dat je een heel deel van de energiekosten via de belasting kon terugkrijgen, dat scheelde al meteen enorm op de exploitatie." Om een lang verhaal kort te maken: op dit moment biedt de exploitatie van 'Ons Huis' perspectief voor de toekomst en met een vernieuwd en energiezuinig gebouw moet het positief gaan draaien.

Mortuarium
Met vereende krachten kwam het idee voor een vernieuwd dorpshuis van de grond. Inmiddels liggen er tekeningen die zijn gemaakt door Anoul Bouman de architect van MFC De Steen in Heerewaarden. Robbemondt: "Met behulp van een bedrag van de provincie, aangevuld door de gemeente, is een plan voor het dorpshuis nieuwe stijl gemaakt. In het plan wordt het grootste deel van het dorpshuis behouden en een gedeelte wordt gesloopt en herbouwd. Er komt ruimte voor vergaderen, maar ook voor een klein mortuarium." De gemeenteraad van Maasdriel heeft 1.380.000 euro beschikbaar gesteld om de verbouwing uit te voeren, met de afspraak dat 380.000 euro wordt besteed aan duurzaamheid. Robbemondt: "Met nul op de meter kunnen we geld sparen voor het onderhoud."

Overdag
Ook voor dorpsraadvoorzitter Daalder is het dorpshuis onmisbaar voor een klein dorp als Well. Volgens hem is het de enige plaats waar alle verenigingen van Well terecht kunnen, maar waar ook een bruiloft, verjaardag of uitvaart kan worden gehouden. Daalder: "Als mensen niet thuis opgebaard willen worden, kan dat nu alleen buiten het dorp, terwijl het voor velen fijn zou zijn als dat gewoon in Well kan. Daar zijn we nu mee bezig, in het dorpshuis nieuwe stijl." Over de bezettingsgraad van de ruimtes in het dorpshuis maken Robbemondt en Daalder zich steeds minder zorgen. Daalder: "We hebben contact met de kerk van Well, die geen eigen ontmoetingsruimte heeft. Na de verbouwing willen zij graag weer in het dorpshuis samenkomen." Ook voor de uren gedurende de dag, waarop het dorpshuis nu vaak leeg staat, zijn ideeën. Robbemondt: "We zouden het dorpshuis overdag graag een zorgfunctie geven, zoals dagbesteding voor ouderen of een paramedische invulling zoals logopedie of fysiotherapie. We zijn daarover al in gesprek met diverse partijen en er wordt enthousiast op gereageerd."

Varkenswei
Ondanks de zorgen die er altijd zijn, zoals de betrokkenheid van Wellseind en Wordragen, of het tekort aan jongere vrijwilligers in de Oranjevereniging, bewees Well onlangs hoe mooi een kleine gemeenschap kan zijn. Om dat te demonstreren troont Ad Robbemondt ons mee naar het parkje van Well, waar onlangs een aantal enorme veertig jaar oude populieren moesten worden gekapt. "Toen de gemeente ons vroeg om ideeën aan te leveren voor de bestemming van al dat hout, kwam iemand met een geweldig idee op de proppen," vertelt Robbemondt zichtbaar geëmotioneerd. "Het parkje was ooit de varkenswei van mijn vader. Een kettingzaagkunstenaar heeft nu uit de boomstammen twee varkens gezaagd. Zo mooi, dat kan alleen maar in een klein dorp."

Meer berichten