Logo carillon.nl


De aller allerlaatste keer!

Column door Louis van der Sangen

Dat riep mijn zwager vaak tijdens een hoera-momentje bij een wat voor feestje dan ook. En als ik nadenk over de afgelopen jaren dan blijken de hoera-momentjes veel minder vaak voor te komen. Deze feestelijke momentjes zijn niet meer zo vanzelfsprekend meer. Je moet er meer moeite voor doen en de momenten die er wel zijn met beide handen aanpakken.

De allerlaatste vakantie tijdens mijn werkzame leven zit er op. Over een paar maanden begint mijn ‘grote vakantie’. Zo noemde diezelfde zwager het, die zelf al jaren met pensioen is. En deze allerlaatste vakantie was een heel bewogen drie weken. Het ene verschrikkelijke gebeurtenis werd in no-time ingehaald en weggedrukt door een andere. We raken al bijna gewend aan alles wat met de klimaatveranderingen te maken heeft. Grote delen van ons aardbolletje staan in de fik met weer nieuwe hitterecords en staan andere delen onder water met allerlei ellende tot gevolg. En als we denken dat we hierover enige controle hadden dan is dat volgens mij tegen beter weten in. Moeder natuur laat zich echt niet sturen.

En dan 6 juli... En de dagen daarna... Peter R. de Vries... Je wordt er stil van...

We hebben geen fantasieheld. Geen Superman, geen Batman of wie dan ook. We hadden iemand die echt was. Iemand die vocht voor recht en nog harder vocht tegen onrecht. Bij wie kun je daarvoor nu terecht?

Maar wat er ook gebeurd, de wereld staat nooit stil. De bloemen zijn inmiddels verwijderd. En het is weer raak in België met overstromingen, wateroverlast in ons landje en we zijn weer bezig met nog meer andere zaken. Zoals de Olympische Spelen. De discussie over wel of niet doorgaan is alweer voorbij. De aandacht ligt nu op mogelijke aantallen en van welke kleur de medailles zullen zijn. Ook voor Epke is het de allerlaatste keer. Als je denkt aan wat hierboven staat, dan is enig relativering wel op zijn plaats. Wel of geen medaille? De meeste deelnemers winnen geen medailles. Meedoen is toch het belangrijkste?

Meedoen met columns leveren is dat ook. Deze column nu echt de allerlaatste voor Het Carillon. En ook na Het Carillon gaat het leven door. En nu wil ik graag van deze gelegenheid gebruik maken om een woord van dank uit te spreken. Dank aan de mensen van Printbest, waar het voor mij begon. En dank aan de mensen van De Persgroep. De ruimte krijgen om hetgeen wat je schrijft te mogen plaatsen en het te laten lezen is nu eenmaal een beetje bij je binnen laten kijken. Over wat je bezig houdt, wat je denkt en voelt. En dus ook vooral dank aan de lezers. Dank voor de reacties die vaak via verschillende wegen werden geuit.

Het Carillon werd de laatste jaren gemist in Zaltbommel en omgeving. Hopelijk komt door de overname daar verandering in en mag ik samen met de collega-columnisten ook in de Bommelerwaardgids een bijdrage leveren.

En voor de aller aller allerlaatste keer:

Dank!

Meer berichten