Zuster Beppie en de amaryllis (deel 3) | Al het nieuws uit Maasdriel


<p>Een verhaal geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog twee delen.</p>

Een verhaal geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog twee delen.

Zuster Beppie en de amaryllis (deel 3)

“Het eerste werk was het bureau afstoffen en daarna in de boenwas zetten. Tijdens het intrekken van de was kon ik de rest van de kamer doen en na het stofzuigen het bureau uitwrijven. Op de hoek van het bureau stond fier de amaryllis. De bloem gericht naar het raam, met de afbeelding van de Heilige Borromeus. Onder de bloem zat een tweede stengel met een knop, met daarin de belofte van opnieuw een wonderschone bloem.”

“Ik was, net als alle andere verpleegsters, ervan op de hoogte dat de amaryllis niet mocht worden verplaatst. Tijdens het boenen van het bureau mocht hij voorzichtig worden opgetild en moest precies op dezelfde plek worden teruggezet. Het bureau wreef ik in met antiekwas uit een glazen pot met deksel. Die stond altijd in de wandkast. Ik zette deze op de rand van het bureau en legde de deksel ernaast. Tenminste, dat dacht ik. De deksel schoof van het bureaublad en dreigde te vallen. Ik ving hem nog net op, maar stootte met mijn andere arm tegen de amaryllis die met een daverende klap op de tegelvloer belandde. Verstijfd van schrik keek ik omhoog en prevelde zachtjes: “Heilige Borromeus, help me alsjeblieft!” Het wonder waar ik op hoopte bleef vanzelfsprekend uit dus moest ik ‘t helemaal zelf oplossen. De amaryllis stond in een plastic overpot die gelukkig heel was gebleven. Dat was het enige geluk dat ik had want de plant zelf was helaas geknakt. De breuk zat halverwege de stengel en kon daardoor het gewicht van de bloem niet meer dragen. Ik was inmiddels een beetje bekomen van de schrik en zette de pot weer voorzichtig op het bureau, veegde de losse grond van de vloer, deed alles weer terug in de pot en drukte alles met m’n vingers een beetje aan. Hoe ging ik dit probleem in vredesnaam oplossen?”

“Ik keek in de kast maar zag niets dat me zou helpen. Ik trok de eerste lade open, maar daar lagen alleen wat papieren. In lade nummer drie zag ik een paar crucifixen liggen en een aantal gebroken rozenkransen. Ik kreeg een idee. Ik nam de grootste crucifix uit de lade en ging ermee naar de geknakte amaryllis. Intussen moest ik aan het Nieuwe Testament denken, waarin geschreven stond welke wonderen Jezus tijdens zijn rondreizen had verricht. Er kwam een warm gevoel over me. Ik weet nog dat ik glimlachte toen ik de crucifix naast de geknakte amaryllis voorzichtig, maar vastberaden, in de grond stopte. Het bovenste stukje van het kruis zat een stukje hoger dan de knik in de stengel. Met de restanten van een rozenkrans bond ik de stengel vast aan de crucifix waardoor deze weer fier rechtop stond. Ik was trots op mezelf dat ik dit voor elkaar had gekregen.”

 Wordt vervolgd

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden