‘Zou leuk zijn als iemand wil luisteren’ | Al het nieuws uit Maasdriel


<p>De Rossumse Florian Touwen was een van de jongste deelnemers aan het Prinses Christina Concours. En hij is de jury meteen bijzonder opgevallen!</p>

De Rossumse Florian Touwen was een van de jongste deelnemers aan het Prinses Christina Concours. En hij is de jury meteen bijzonder opgevallen!

(Foto: Marielle Pelle)

‘Zou leuk zijn als iemand wil luisteren’

De 12-jarige Florian Touwen uit Rossum deed dit jaar mee aan het Prinses Christina Concours, een concours voor jong getalenteerde musici. Dit jaar waren er geen optredens, maar werden de inzendingen online ingestuurd en was er een digitale prijsuitreiking. En Florian viel flink in de prijzen! We spraken hem een paar dagen voor de prijsuitreiking.

door Marielle Pelle

Rossum - “Ik ben één van de jongste, dus het lijkt me onwaarschijnlijk dat ik ga winnen”, zegt Florian. Zijn vingers lijken wel van elastiek als ze de over de toetsen dansen van de vleugel. “In de coronaperiode zijn er geen concerten, geen examens, je hebt geen doel om te spelen. Ik dacht: ik ga een stukje spelen en ik ga dit perfect spelen”, vertelt Florian. “Ik ben drie maanden geleden begonnen met oefenen. Ik heb het stuk zelf uitgezocht. Waarom? Het is moeilijker dan wat ik nu speel, dus dan kun je voor uitdaging gaan. Het is een mooi stuk, met een mooie melodie, mooie stemvoering, het is gewoon een mooi stuk!” Eén seconde is hij stil, om dan aan te vullen: “Maar het was toch moeilijker dan ik dacht, vooral om de melodie goed te krijgen.”

Vorig jaar stond Florian al op het podium van de Maassluise muziekweek, een podium voor jonge talenten. Zijn vader, Bernhard Touwen, vertelt dat Florian dit erg leuk vond. Daarom was het Prinses Christina Concours nu een mooie uitdaging. Samen met zijn vader maakte Florian een opname. “We hadden een prachtige opname, het was helemaal perfect. We hebben een patatje gehaald om het te vieren, want we waren helemaal tevreden”, vertelt Florians vader. “Maar toen bleek dat de opname 26 seconden te lang was! Dus moest het toch opnieuw.” Florian zegt eerlijk: “Toen werd ik wel chagrijnig.”

“Ik ben opgegroeid in een huishouden waar we van klassieke muziek houden”, vertelt Florian. “Mijn beide ouders zijn musici.” Zijn vader, zelf pianodocent is, vertelt dat Florian geen officiële lessen volgt. “Hij krijgt alleen af en toe wat tips en tricks, de rest doet Florian zelf.” Een natuurtalent dus. “Ik luister veel muziek en componeer graag. Ik krijg dan ideeën en denk: Ach, laat ik dat opschrijven. Nu schoollessen online zijn, kan ik tijdens de pauzes wat schrijven.” Florian vertelt het alsof dat heel gewoon is. “Ik doe dat vanaf mijn tiende. Ik luister muziek, ik vind dat mooi. En de stukken die ik binnenkrijg, die zet ik op muziek.”

Florian zit nu op het gymnasium in ‘s-Hertogenbosch, daarna zou hij graag naar het conservatorium gaan. Maar hij beseft zich dat het toelatingsniveau heel hoog is. “Dan moeten we nu op zoek naar gericht les. We denken aan het traject voor jonge talenten op het conservatorium in Amsterdam.” Florians ogen glimmen als hij erover vertelt. “Als ik 25 ben? Dan hoop ik dat ik geslaagd ben voor het conservatorium. Het zou leuk zijn als ik dan een beroemde pianist ben, en iemand naar mij wil luisteren. Maar misschien moet ik wel meer gaan doen, want pianisten zijn er heel veel.” Met interesse spreekt hij over dirigeren. Hier heeft hij al met zijn moeder over gesproken en dat ligt wel in de lijn van zijn componeren. Maar dan vraagt hij zich hardop af, tegen zijn vader: “Of ben ik dan nu al te laat begonnen? Want ik ben al 12!”

Als we praten over muzikale voorbeelden, dan noemt hij als eerst zijn vader. Hij droomt voor zich uit en noemt de naam van Rachmaninov. “Die is symfonisch heel mooi”, zegt hij. “En Zimerman, een echte Chopin specialist.” Rustig noemt hij alle namen en het is wel duidelijk dat Florian niet alleen een muzikaal talent is, maar ook over een encyclopedie aan kennis beschikt. In de klas praat hij niet veel over zijn muzikaal talent. In de nieuwsbrief had zijn mentor een stukje geschreven dat er twee leerlingen waren die meededen aan het Prinses Christina Concours. “Ik vond het stom, toen ik dat las”, zegt hij eerlijk. “Maar ik kreeg heel veel reacties van mijn klasgenoten, van “Erg knap”, en “Wow!” Dat was toch wel leuk, moet hij eerlijk bekennen.

Florian moet nu wachten op het juryrapport, ondertussen dansen zijn vingers weer over de toetsen. Hij concentreert zich op zijn spel en vergeet de wereld om hem heen, zijn vader zegt: “Dat is zo mooi, muziek is eindeloos!”

Uitreiking
Florian is tijdens het Prinses Christina Concours de jury bijzonder opgevallen. Daarom heeft hij een eervolle vermelding gekregen. Daarnaast ontving hij de Donemusprijs, voor een bijzondere vertolking van een Nederlandse compositie. Deze prijs mag hij zelf besteden in de vorm van bladmuziek ter waarde van 150 euro.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden