On-kruid: Tonderzwam | Al het nieuws uit Maasdriel


On-kruid: Tonderzwam

In deze rubriek vertelt Jules Faber wekelijks over planten die in Nederland te vinden zijn. Hij gaat hierbij in op de kruidengeneeskunde en hun benaming, maar geeft ook recepten prijs.

Deze mooi gevormde tonderzwam, in de volksmond ook wel ‘tondelzwam’ genoemd, ben ik tegen gekomen in het park van Zaltbommel. De aangenaam geurende zwam heeft kurkachtig vruchtvlees en groeit meestal op verzwakte of dode bomen. Het meest opvallend vind ik de kleuren van de ringen, die sterk verschillen per tonderzwamsoort. Want er zijn nogal wat soorten!

Gelukkig zijn ze winterhard en kunnen daardoor een hoge leeftijd bereiken. Over leeftijd gesproken; de ijsmummie die onlangs werd gevonden en zo’n 5.000 jaar geleden leefde had een stukje tonderzwam in zijn zak.

Vroeger gebruikte men de tonderzwam om er vuur mee te maken. Ze droogden de zwam, waarna ze hem over een ruwe steen schuurde. Net zo lang totdat men een soort engelenhaar kreeg, dat werd in een tondeldoosje of -zakje gedaan.

Men gebruikte dat engelenhaar om er het vuur verder mee aan te maken, nadat ze met twee vuurstenen een vonkje hadden gemaakt.

Ondanks dat je de tonderzwam niet vaak ziet, produceert hij toch elk dag heel veel sporen. Vandaar dat de grond wel eens wit ziet rondom de boom die als gastheer dient voor de zwam.

Het verse vruchtvlees van de tonderzwam werd in de volksgeneeskunde ook wel als bloedstelpend middel gebruikt. Ik moet u dat ten stelligste afraden, omdat de tonderzwam giftig is bij inwendig gebruik.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden