<p>Dit is het vijfde deel van het verhaal 'Giftige waarheid', geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog twee delen.</p>

Dit is het vijfde deel van het verhaal 'Giftige waarheid', geschreven door Frans van den Heuvel sr. Er volgen nog twee delen.

Giftige waarheid...(deel 5)

Verhaal door Frans van den Heuvel sr.

Sasja ziet mijn verbazing en zegt: “Ik heb heel wat uit te leggen. Laten we op het terras van het hotel gaan zitten. Daar heb ik een goed zicht op de weg.”

We bestellen koffie met kersenvlaai. Wij zijn de enige gasten. “Vooruit, Sasja,” zeg ik. “Brandt los!” “Ik werk voor een groothandel in medicijnen, in ’s-Hertogenbosch. Daarvoor op een chemische fabriek als laborante. Het salaris was laag, dus ging ik op zoek naar een beter betaalde job. Het apothekersvak trok me altijd aan, dus een studie doen en werken bij een medicijngroothandel, leek me een goede keuze. Het bedrijf is niet groot. Twee mannelijke directieleden, twee magazijnmedewerkers, en ik.

Mijn taak is de medicijnen, die voornamelijk in Oost-Europese landen worden geproduceerd en bestemd zijn voor de Nederlandse en Belgische markt, te controleren. Ik heb ook nauw contact met apothekers, en hun organisaties. We leveren ook aan Afrikaanse landen. Daar houden de beide directieleden zich mee bezig.

Niks mis mee, zou je zeggen, maar er ging bij mij een belletje rinkelen toen ik, onbewust, getuige was van een gesprek tussen die twee, waarbij één van hen vroeg of de bijsluiters al klaar waren. Da’s vreemd, dacht ik, die zitten toch standaard bij het product? Ik wilde weten hoe het zat en ging tijdens m’n lunchpauze naar de hal, waar de zendingen voor Afrika altijd direct naar toe werden gebracht, afgezonderd van de Europese.

Ik deed een medicijndoosje in mijn tas, en las op mijn kantoor de bijsluiter. Ik schrok me rot, Martine! Deze bijsluiter bevatte een compleet andere inhoud. Waarschuwingen voor eventuele bijwerkingen waren sterk afgezwakt, en in sommige gevallen niet eens vermeld. Het werd me duidelijk dat de Afrikaanse bevolking door deze fraude grote gezondheidsrisico’s liep.

Dit was voor mij onacceptabel. Ik legde een dossier aan met vrachtbrief-kopieën van eerdere zendingen en maakte foto’s van de bijsluiters. Ik nam alles mee naar huis.”

“En toen, Sasja?” vroeg ik. “Ik concludeerde”, zei ze, “dat het verwisselen van de bijsluiters werd gedaan door de eigenaren, ‘s avonds laat, of ‘s nachts...”

Wordt vervolgd

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden