Mathilda en Anco Tolhoek uit het Zeeuwse Gravenpolder riepen al jaren dat ze weer eens wilden fietsen in de Bommelerwaard. En nu blijkt dat één dag niet genoeg is!
Mathilda en Anco Tolhoek uit het Zeeuwse Gravenpolder riepen al jaren dat ze weer eens wilden fietsen in de Bommelerwaard. En nu blijkt dat één dag niet genoeg is!

'Doe thuis de groeten aan je ouders!'

De dijken in het Rivierenland zijn kenmerkend voor de regio. Een dijk die veel gasten verwelkomt voor een fietstocht, wandeling en overnachtingen door mensen uit de regio, maar ook ver daarbuiten. Onze correspondenten zijn wekelijks op pad langs de dijk in het rivierengebied voor een spontane en bijzondere ontmoeting. Deze week een ontmoeting aan de Maasdijk in Aalst.

door Marielle Pelle

Aalst - De zon schijnt uitbundig en de dijken in het riviergebied zijn ook deze dag weer goed gevuld met fietsers en wandelaars. Het is aan het begin van de middag als ik op het bankje voor het H.C. de Jongh-gemaal aan de Aalsterse Maasdijk, met wijds uitzicht over de Maas, Anco en Mathilda Tolhoek uit het Zeeuwse Gravenpolder ontmoet. Ze vertellen vanochtend met de fietsen achter op de auto vanuit het Zeeuwse naar Gelderland te zijn gekomen. Vanuit Nederhemert zijn ze vertrokken voor een fietstocht door de Bommelerwaard.

Tien jaar
“Het verhaal begint eigenlijk al toen ik een meisje van 10 jaar was”, vertelt Mathilda enthousiast. “Elk jaar gingen mijn ouders op vakantie in Nederhemert. Tien zomers lang verbleven we in Nederhemert. Ik kwam hier als schoolmeisje, als puber en toen ik verkering kreeg kwam ook Anco mee”, vertelt ze terwijl ze naar haar man Anco wijst. “Inmiddels zijn we zo’n twintig jaar verder en we roepen al jaren: “We willen weer eens gaan fietsen in de Bommelerwaard!” En dus zitten we nu hier op dit bankje”, zegt ze lachend.

Op de koffie
Ze zit op het puntje van de bank als ze genietend en vooral vol enthousiasme vertelt, dat ze vanochtend in Nederhemert zijn gestart. “Ik wilde even langs het huisje fietsen waar we altijd op vakantie gingen. De eigenaar die in het grote huis ernaast woont, was net het gras aan het maaien toen we langs kwamen, dus al snel zaten we daar binnen aan de koffie.”

Ze glimt helemaal als ze het vertelt. “Ik wilde ook even wat cadeautjes halen bij het warenhuisje midden in Nederhemert.” “Die winkel is al een attractie op zich”, vult Anco aan. Enthousiast vertelt Mathilda verder: “Die man kende ons nog en het was zo gezellig om hem weer te spreken. Toen we weggingen, riep hij nog: “Doe thuis de groeten aan je ouders!”” Anco zucht en zegt: “We moeten zo niet te veel tegenkomen, want dan zijn we aan het einde van de middag niet in Zaltbommel, wat wel ons doel is.” Mathilda geniet zichtbaar om al die oude herinneringen weer op te halen en te beleven. “Het is zo superleuk om die mensen te zien. We hebben foto’s gemaakt met elkaar. Dit is zo leuk!”

Terwijl Anco en Mathilde van hun middaglunch genieten en een wielrenner over de dijk passeert, die vrolijk “Eet smakelijk!” roept, vertelt Anco verder. “We willen nu richting Poederoijen, dan naar Brakel en over de dijk richting Zaltbommel. We moeten wel echt Zaltbommel gezien hebben, nu we hier zijn.” Mathilda lacht en vult haar man aan: “Gisteren zei hij nog: “Ik moet wel Jip & Janneke gezien hebben, want dat is écht Zaltbommel!”” Beide genieten ze zichtbaar van weer terug zijn in de Bommelerwaard. “We wilden al zo lang een keertje terug, maar nu we hier zijn vraag ik me af of één dag wel genoeg is”, aldus Mathilda. “Ja, als het zo gaat zoals nu, moeten we blij zijn als we Zaltbommel halen”, zegt Anco rustig.

Terwijl Mathilda dromerig over de dijk staart vertelt ze: “Ik zie zoveel bekende plekjes. Het is zo mooi hier.” Dromerig vertelt ze verder: “Die brede weilanden, de koeien, de Afgedamde Maas... Al fietsend roep ik elke keer weer iets tegen mijn man van: “Kijk, die woonboten liggen er nog steeds!”

Even kijkt ze stil voor zich uit en zegt dan, heel overtuigend met stralende ogen, terwijl ze het met haar handen haar woorden kracht bijzet: “De afgedamde Maas, die dijkhuisjes aan beide kanten, die bootjes op de Maas... Dat is voor mij dé herinnering!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden