<p>Henk Hoeflake weegt voer af op de weegschaal, een relikwie uit de begintijd van het bedrijf. &ldquo;We verkopen nog de restanten, tot alles op is.&rdquo;</p>

Henk Hoeflake weegt voer af op de weegschaal, een relikwie uit de begintijd van het bedrijf. “We verkopen nog de restanten, tot alles op is.”

(Foto: Loeki Bruinink)

Na bijna eeuw sluit diervoederzaak

Voor paardenmuesli, caviavoer, hondenbrokken en vogelzaad kun je straks niet meer terecht bij Henk Hoeflake (83). Het is het einde van een tijdperk. Na bijna een eeuw sluiten de deuren van het Hedelse bedrijf in diervoeders, een begrip in de wijde omtrek. Zijn hoge leeftijd met bijkomende ongemakken en het ontbreken van geschikte opvolgers doen Hoeflake besluiten een punt te zetten achter Firma J. Hoeflake.

door Loeki Bruinink

Hedel - Het is zeker twintig jaar geleden dat zijn splinternieuwe vrachtwagen door kortsluiting vlam vatte, in de schuur achter zijn bedrijf. Hij belde meteen de brandweercommandant, met het verzoek zonder sirene naar de brand te komen. Het typeert Henk Hoeflake: hij houdt er niet van om in de belangstelling te staan. Een interview aan de vooravond van de sluiting van zijn bedrijf, ziet hij dan ook niet zitten. Zus Dirkje brengt hem op andere gedachten. Het is tenslotte niet niks.

Fa J. Hoeflake kan terugzien op een historie van bijna honderd jaar. In 1941 nam Jan Hoeflake het Hedelse bedrijf, dat in 1922 werd opgericht, over en vestigde het aan de Koningin Wilhelminastraat 51. Daar is het sindsdien gebleven, ook toen Henk het in 1963 van zijn vader overnam. Leverde het bedrijf eerst droogvoer aan varkens- en koeienboeren en had het een eigen graanopslag in silo’s, de afgelopen jaren richtte het zich vooral op huisdiereigenaren en hobbyboeren.

Families komen hier soms al vier generaties. Blindelings weten de klanten het gewenste diervoer te vinden. Aan de indeling is in al die jaren niet veel veranderd. Noem een dier en Hoeflake heeft er voer voor. En dan niet één soort, maar soms wel dertig varianten. Voor de bewoners van het kleindierenpark verderop, heeft hij zelfs een deel van zijn schuur gereserveerd. Waar kun je straks nog zelf het voer voor je huisdier in zakken scheppen?

Vlak voor de sluitingsdatum wegen twee kinderen nog geroutineerd brokken af op de indrukwekkende weegschaal. “We gaan dit missen”, verzucht hun moeder. “Dit is zo’n geweldige zaak, zo vertrouwd, echt Hèls. Mijn jongens zouden het graag overnemen, maar dan moet je nog jaren wachten.” Nee, Hoeflake heeft geen geschikte opvolger kunnen vinden. “Dit moet je echt samen doen. Je bent van maandag tot en met zaterdag van 07.30 tot 19.30 uur geopend. Je kunt dus niet zomaar weg.”

Zus Dirkje verleent hand- en spandiensten en doet de administratie. Net zoals hun moeder deed. Als eerbetoon aan zijn vader behield Hoeflake diens voorletter in de bedrijfsnaam. “Hij stierf jong. Op 25-jarige leeftijd moest ik het bedrijf al overnemen.” Hoeflake heeft er geen moment spijt van gehad. “Een praatje met de klant, een snoepje voor de kinderen, een kluifje voor de hond. De dagen duurden nooit lang. Ik heb het graag gedaan. Mijn klanten zijn ook zo vriendelijk.” En behulpzaam, merkte hij toen hij niet meer goed kon zien en sjouwen. “Ze tillen die zware zakken nu zelf.”

Hoeflake verkoopt nu nog de restanten, tot alles op is. “Het is mooi geweest, ja joh.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden